(5464 S. K. m. 44) (4077 S. K. m. 3, 23) (1136 S. K. m. 164)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Kadıköy Asliye 3. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 29.11.2007 tarih ve 2007/638-2007/732 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M. Pınar Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka tarafından verilen kredi kartı ile yaptığı alış veriş sırasında söz konusu alış veriş işleminin davalı banka tarafından sahtekar statülü ibaresi ile iptal edildiğini, davalı bankanın bu eyleminin hukuka, kanuna ve sözleşmeye aykırı olup, müvekkilinin kişilik haklarını ağır surette zedelediğini ileri sürerek, haksız iptal işleminin iptali ile kredi kartının yeniden kullanıma açılmasına ve 20.000,00 YTL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının kişilik haklarına yönelik bir eylem yapılmadığını, kredi kartının kullanımının kapatılmasında hukuka aykırı bir durum olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre 5464 sayılı Kanunun 44, 4077 sayılı Kanunun 3 ve 23 ncü maddeleri uyarınca davada İstanbul Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, davalı tarafından haksız olarak kullanıma kapatılan kredi kartının yeniden kullanıma açılması ile manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, 5464 sayılı Kanunun 44, 4077 sayılı Kanunun 3 ve 23 ncü maddeleri uyarınca yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmiş ve yasa gereği Vekalet ücreti tayinine yer olmadığına hükmedilmiştir. Dava, 19.07.2007 tarihinde açılmıştır. Görevsizlik kararına dayanak oluşturan yasal düzenlemeler anılan dava tarihinden önce yürürlükte olup, Tüketici Mahkemesinin de dava tarihinden çok önce kurulmuş ve faaliyete geçmiş bulunmasına göre dava tarihi itibariyle davanın açıldığı Ticaret Mahkemesinin görevsiz mahkeme niteliğinde olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemenin görevsiz olması yargılama sırasında yapılan yasal değişiklikler veya yargılama sırasında yeni bir mahkeme kurulması nedenine dayalı bulunmadığından Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin vekalet ücreti hükmedilmesinin mümkün olmadığına ilişkin 7/son maddesi hükmünün somut olayda uygulama yeri bulunmamaktadır. Buna göre mahkemece görevsizlik kararı ile birlikte davayı vekili vasıtasıyla takip eden davalı taraf yararına vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile vekalet ücretine karar verilmemesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.01.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy