(6762 S. K. m. 1283)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 2. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 28.03.2008 tarih ve 2005/710-2008/181 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline ait üretim tesisi ile tesisteki emtia, demirbaş ve makinelerin davalı tarafından Sınai Ticari Yangın Sigorta poliçesi ile teminat altına alındığını, işyerinde meydana gelen yangın neticesinde emtiaların büyük bir bölümü ile bir kısım demirbaşın zarar gördüğünü, davalıya yapılan başvuruya rağmen ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 348.400 TL. nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, poliçede emtia teminatının 400.000 TL. olarak düzenlenmiş olup, bunun 300.000 TL. sının ıslak saman emtiasına ve 100.000 TL.sının ise mantar emtiasına verildiğini, işletmede çıkan yangının açıkta depolanan saman emtiasına zarar verdiğini, zarar gören bu samanların poliçede teminat verilen ıslak samanlar olmaması nedeniyle teminat dışında olduğunu, riski yüksek olan açıkta bırakılan kuru samana teminat verilmemiş olduğunu, teminata dahil olduğu kabul edildiğinde dahi eksik sigorta uygulanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının mantar üreticisi olup, üretimin temel hammaddesi olan saman emtiasının açıkta depolandığı, anılan emtianın tamamen yandığı, TTK. nun 1288. maddesine göre eksik sigorta şartlarının bulunmadığı, sigortalı saman emtiası ile römork ve sulama hortumunda meydana gelen zararın teminat içinde olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 318.870 TL.nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, davalı tarafından yangın sigorta poliçesi ile teminat altına alınan davalıya ait mantar üretme çiftliğindeki yangın sonucunda oluşan zararın tazmini istemine ilişkindir.
Davacı, mantar üretimi yapan bir tesis işletmekte olup, 19.09.2005 tarihinde meydana gelen yangında davacının işletmesinde açıkta depolanan saman balyalarının tamamı yanmış, bunun yanında demirbaş içerisinde yer alan römork ve sulama hortumunda da zarar meydana gelmiştir.
Davaya konu poliçe incelendiğinde, emtia teminatı 400.000 TL. olup, bu miktarın 100.000 TL.si mantar, 300.000 TL.sı ise ıslak saman emtiası üzerine olduğu belirtilmiştir.
Uyuşmazlık, açıkta depolanan ve yanan kuru samanlar ile poliçede teminat verilen ıslak samanın aynı emtia olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.
Eksper raporunda ıslak samanın işyeri içerisinde mantarın altına serilen ve ıslak olan samanı ifade ettiği, dışarıdaki kuru samanın teminat içinde olmadığı ifade edilmiş olup, alınan bilirkişi raporları ile de, literatürde ıslak saman adı ile bir tabir bulunmamasına rağmen, kuru samanın belli oranlarda organik ve inorganik maddeler ilavesi ile nemlendirilmesi neticesinde mantar üretiminde toprağın altında hammadde olarak kullanılan materyale kompost denildiği açıklanmıştır.
Bu durumda davacının mantar üretme çiftliğinde iki tür saman emtiası bulunup, biri henüz işlenmemiş, dışarıda depolanan kuru saman balyaları olup, diğer ise, bina içerisine alınarak bir takım işlemlerden geçirilerek nemlendirilip mantar üretiminde hammadde olarak kullanılan saman emtiasıdır.
Davaya konu poliçede emtiaya verilen teminat mantar ve ıslak saman olarak belirlenmiş olup, her ikisi de işletme içerisinde kapalı alan içerisinde bulunan emtialar olup, poliçenin düzenleniş tarzı ve teminat miktarları nazara alındığında dışarıda depolanan ve yangına maruz kalan kuru saman emtiasının teminat içerisine alınmasının amaçlanmadığı anlaşılmaktadır.
O halde, mahkemece, poliçe teminatına dahil olmayan ve dışarıda depolanan kuru saman emtiasında meydana gelen zarara yönelik talebin reddine karar verilip, sadece römork ve sulama hortumunda meydana gelen zararın poliçe kapsamında giderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.01.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy