(5846 S. K. m. 36) (818 S. K. m. 42, 43)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.06.2006 tarih ve 2004/91-2006/415 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 27.04.2010 gününde davalılar avukatı F. G. G.geldi, davetiye tebliğine rağmen davacı vekili duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Ahmet Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşüldü düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin ulusal bir haber ajansı olup, ulusal ve uluslararası alanda haber, fotoğraf ve görüntü toplayıp üretip, bunları abonesi olan radyo, televizyon ve gazetelere satmak suretiyle ticari faaliyette bulunduğu, davalı televizyonun müvekkilinin gündem ve bültenlerinde yer alan haberleri aynen veya kısmen kullanarak müvekkiline maddi ve manevi zarar verdiğini, davalının bu eyleminin TTK'nun haksız rekabete ilişkin hükümlerine ve FSEK.nun 36 ncı maddesine aykırı olduğunu ileri sürerek, davalının müvekkili ajansın haberlerini hukuka aykırı olarak kullanmasının men’ine, kur farkından doğacak alacakları saklı kalmak kaydıyla, 8000 USD karşılığı 8.800.000.000 TL maddi ve 2.000.000.000 TL manevi tazminatın haksız saldırı tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, müvekkillerince haksız bir şekilde davacının haberlerinin kullanıldığı iddiasının gerçek dışı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, İ. M. G.'le ilgili haber nedeniyle haberin yayım tarihi olan 07.08.2001 tarihi itibarıyla zamanaşımı süresinin dolmadığı, 20.08.1998 tarihli haberle ilgili zamanaşımı süresinin dolduğu, davaya konu “haber” niteliğindeki alıntıların FSEK anlamında eser niteliği bulunmamakla birlikte, davalının davacıyla abonelik sözleşmesi olmaksızın haber niteliğindeki bilgi ve beyanatı televizyonda kullanmasının haksız rekabet teşkil ettiği, BK’nun 42, 43 üncü maddeleri uyarınca tek bir haber için bir yılık abonelik bedeline hükmetmenin hakkaniyete uygun olmadığı bir yılık abonelik bedelinin ¼’ü olan 2.000 USD’nin maddi tazminat olarak hüküm altına alınması gerektiği, davacının şahsi menfaatlerinin ihlali hususunda kanıt sunulmadığından BK’nun 49 uncu maddesi uyarınca talep edilen manevi tazminatın reddine karar vermek gerektiği gerekçeleriyle, davanın kısmen kabulüyle 2000 USD’nin dava tarihindeki kur karşılığı olan 2.200,00 YTL maddi tazminatın 07.08.2001 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, gerekçe özetiyle hüküm fıkrasının gazetede ilanına, sair istemlerin reddine karar verilmiştir.
Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1 - Dava, davacı haber ajansına ait haberlerin davalılar tarafından izinsiz olarak kullanılması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Davalının zamanaşımı itirazı üzerine mahkemece sadece M. G.'le ilgili 07.08.2001 tarihli haberle ilgili olarak zamanaşımı süresinin dolmadığı kabul edilerek bilirkişi raporuna göre karar verildiği belirtilmekte ise de; bu haberle ilgili olarak dosyada alınmış bir bilirkişi raporu bulunmamaktadır. Davalı tarafından söz konusu haberin kendi haber müdürü tarafından yapıldığı kanıtlanamamışsa da, ilgili haberin “Haber X” isimli internet sitesinde daha önce yayınladığı ve haberin davacı ajansa ait olduğuna dair bir kanıt bulunmadığı savunulduğu halde mahkemece bu haberle ilgili inceleme yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.
2 - Öte yandan, kısa kararda faiz başlangıcına 20.08.1998 tarihi esas alınmışsa da, gerekçeli kararda bunun maddi hataya dayalı olduğu gerekçesiyle faiz başlangıcına 07.08.2001 tarihinin esas alınması suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması da doğru görülmemiştir.
3 - Yine, davacının tazminat isteminin belirlenmesinde dava tarihindeki kurun esas alındığı belirtilmesine karşın, bilirkişi raporunda (1 USD=1.100TL)’lik kuru olay tarihindeki kur olduğu belirtildiğinden bu hususta duraksamaya neden olunmuştur. Mahkemece kabule göre olay tarihindeki kur üzerinden hesaplama yapılması gerekmekle yeniden inceleme yapılmak üzere kararın açıklanan nedenle dahi bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
4 - Bozma sebep ve şekillerine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda (1), (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilini temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 29.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)