(818 S. K. m. 41)
Taraflar arasında görülen davada Develi Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 27.12.2007 tarih ve 2004/184 - 2007/387 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalılar vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 23.02.2010 gününde davacı avukatı S. S.la davalı avukatı V. Ö. gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Ahmet Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşüldü düşünüldü:
Davacı vekili, davalılardan A. Ö. adına trafikte kayıtlı olan ve davalı Y. Ö.'in kullandığı 38 FU 209 plakalı aracın 29.05.2001 tarihinde kaza yaparak Kızık köyünden ilköğretim okulu öğrencilerinden 2 sinin ölümüne, 7 sinin de yaralanmasına sebebiyet verdiğini, kazada şoförün 8/8 oranında kusurlu bulunduğunu, kazada ölen 2 kardeş için aileleri tarafından Ankara11. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/426 esas sayılı dosyasıyla maddi ve manevi tazminat davası açıldığını, kararın 2002/301 karar numarasıyla kesinleştiğini, Ankara 12. İcra Müdürlüğü'nün 2002/5207 esas sayılı dosyasıyla takip yapıldığını bu dosyada davacı adına 18.03.2003 tarihinde 77.605.800.000.-TL, 03.06.2003 tarihinde ise 1.532.400.000.-TL ödendiğini, bu nedenle ödenen miktarların ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, ödemenin yapıldığı tarih itibariyle 1 yıllık süre geçtiğinden zaman Aşımı itirazında bulunmuş, ayrıca rücu davasında davanın niteliği gereği koşulların oluşmadığını, gerek ceza dosyasında belirlenen kusur oranını gerekse tazminat miktarlarını kabul etmediklerini, aracın gerçek malikinin olay tarihi itibariyle ne işveren nede işleten konumunda olmadığını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki kanıtlara göre; Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 12.06.2002 tarih 2001/426 Esas, 2002/301 Karar sayılı kararıyla davacılar M. Ş., H. Ş., Z. Ş., H. Ş., H. Ş. ve H. Ş. vekilleri tarafından davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine açılan tazminat davasının kısmen kabulüne karar verilerek davacı baba M. Ş. için ölen oğlu H. İ.'in desteğinden yoksun kalması nedeni ile 2.657.607.354.-TL, kızı P.'ün desteğinden yoksun kalması nedeni ile 1.430.880.820.-TL toplam 4.088.488.174.-TL destekten yoksun kalma tazminatı ile iki çocuğunun kaybından dolayı takdiren toplam 8.000.000.000.-TL manevi tazminatın, davacı anne Z. Ş. için ölen oğlu H. İ.'in desteğinden yoksun kalması nedeni ile 3.09l.361.763.-TL, kızı P.'ün desteğinden yoksun kalması nedeni ile 2.355.325.842.-TL toplam 5.446.687.605.-TL destekten yoksun kalma tazminatı ile iki çocuğunu kaybetmesi nedeniyle taktiren 8.000.000.000.-TL manevi tazminatın, davacı kardeşler H., H., H. ve H. için her bir davacı kardeş için toplam 2.000.000.000.-'er TL den toplam 8.000.000.000.-TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacılara verilmesine, davacıların fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, tüm alacaklar için haksız eylem tarihi olan 29.05.2001 tarihinden itibaren yasal faizleriyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verildiği,kazanın oluşumunda sürücünün kusurlu görülerek cezalandırıldığı BK'nun teselsüle ilişkin hükümlerine göre 3. kişilere verilen zarardan dolayı istihdam edenin 3. kişilere yaptığı ödemelerden dolayı asıl sorumlulara rücu hakkının mevcut olduğu, trafik kaydında kazaya neden olan aracın maliklerinin davalılar olduğu, meydana gelen kazadan ötürü üçüncü kişiler M. Ş. ve arkadaşlarının açmış olduğu hazineye karşı olan davada hazinenin sorumlu olduğu miktar nispetince asıl sorumlu olarak sorumlu oldukları, hazinenin talep ettiği tazminat miktarının davalılardan ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar vermek gerektiği gerekçeleriyle davanın kabulü ile 77.605.800.000.-TL'nın icra dosyasına ödeme tarihi olan 22.03.2004 tarihinden, 1.532.400.-TL'nın icra dosyasına ödeme tarihi olan 16.06.2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiliyle davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 750,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.559,88 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.02.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy