(1086 S. K. m. 284)
Dava ve Karar: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisasMahkemesi'nce verilen 12.03.2009 tarih ve 2007/169-2009/85 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M. A. B. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşüldü düşünüldü:
Davacı vekili, davalıyla müvekkilinin dondurulmuş tavuk emtiasının Vietnam'a taşınması için anlaştıklarını ve müvekkilinin taşımayı gerçekleştirdiğini, davalının ise navlun bedeli, ardiye ücreti ve lokal masrafları ödemediğini ileri sürerek, 30.537,97 USD'nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davaya cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamıştır.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dosya içeriğindeki web yazışmaları ve konşimento taslakları dikkate alındığında davalının navlun bedeli ve ardiye ücreti ödediğinin kanıtlanmadığı gerekçesiyle 24.150 USD'nın davalıdan tahsiline, masraflara ilişkin kalemlerin ise nelerden ibaret olduğunun davacı tarafça açıklanıp ispat edilememesi nedeniyle buna ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, navlun ve ardiye ücretiyle lokal masrafların tahsili istemine ilişkindir.
Davacı vekili, davalıyla yapılan anlaşma sonucunda dondurulmuş tavuk emtiasının Vietnam'a taşınması işinin müvekkili tarafından gerçekleştirildiğini ancak davalının navlun bedeli, ardiye ücreti ve lokal masrafları ödemediğini ileri sürmüş, mahkemece yapılan yargılama sonunda, navlun bedeli ve ardiye ücretine ilişkin taleplerin kısmen kabulüne, lokal masraflara ilişkin kalemlerin ise nelerden ibaret olduğunun açıklanıp ispatlanamaması nedeniyle reddine karar verilmiştir. Oysa ki, dosya içinde mevcut bilirkişi raporunda, davacı tarafından talep edilen lokal masrafların nelerden ibaret olduğunun açıklanıp kanıtlanmadığı ifade edildikten sonra davacı vekili tarafından verilen rapora itiraz dilekçesinde, değinilen masraflara ilişkin açıklamalar yapılmış ve taraflar arasındaki web yazışmalarına da açıklık getirilmiştir. Bu durumda, taraflar arasında yapılan web yazışması örneklerinin dosya içinde önceden mevcut olduğu ve lokal masraflara yönelik olarak davacı tarafça düzenlenmiş bir faturanın bulunduğu göz önüne alınarak, davacı vekilinin rapora itirazları kapsamında bilirkişiden ek rapor alınması ve oluşacak kanaate göre sonuca gidilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile red hükmü kurulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy