(818 S. K. m. 41, 43, 47)
Dava ve Karar: Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 07.05.2009 tarih ve 2005/294-2009/212 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Murat Azaklı tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili H. Ç.'nin 21.02.2005 tarihinde Kayaş Tren istasyonunda trenden inişi sırasında, peronla vagon arasındaki boşluğa düşerek sol bacağı diz altından, sağ bacağı ise ayak topuğundan itibaren koparak ağır bir biçimde yaralandığını ve sakat kaldığını, davalı kurumun işletme altyapısının olması gereken düzey ve nitelikte bulunmadığı gibi bakımını gerektiği biçimde yerine getirmediği için kusurlu ve sorumlu olduğunu, tren ve peron arasındaki mesafenin bir insan gövdesinin rahatça sığabileceği bir boşlukta olup, kot farkının da bulunduğunu, duruş, kalkış ve iniş-binişlerde gereken önlemin alınmadığını, H. Ç.'nin süper lise hazırlık sınıfı öğrencisi olup kaza gününe kadar eğitimini başarılı bir şekilde sürdürdüğünü, ömür boyu sürecek sakatlığı sebebiyle çalışma gücünü yitirip kazanç düzeyinin düştüğünü, hayatı boyunca bakıcı yardımına muhtaç hale geldiğini, müvekkilleri A. ve Ö. Ç.'in ise okuyup iyi bir duruma gelebilmesi için her türlü fedakarlığı yapan anne ve baba olup, bu durumdan yıkıldıklarını, ileriki yıllarda çocuklarından gelebilecek maddi desteklerini kaybettikleri gibi kazadan sonra da çok fazla masraf yaptıklarını, müvekkillerinin acı ve ıstırap yaşadıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla H. Ç. için 5.000-TL, Ö. Ç. için 100 TL, A. Ç. için 100 TL maddi tazminat olmak üzere toplam 5.200 TL maddi tazminatın 21.02.2005 tarihinden itibaren ticari faiz ile, H. Ç. için 100.000 TL, A. Ç. için 20.000 TL ve Ö. Ç. için 20.000-TL olmak üzere toplam 140.000 TL manevi tazminatın 21.02.2005 tarihinden itibaren ticari temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah ile H. için maddi tazminatı 58.833,18 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı vekili, davacı H. Ç.'nin, 21.02.2005 tarihinde trenin Kayaş istasyonuna girmesi esnasında ve tren henüz hareket halinde iken trenden inmek istemesi üzerine kazanın meydana geldiğini, davacının kendi kusurlu hareketiyle bu sonuca sebebiyet verdiğini, davalının kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını, uygulanacak faizin yasal faiz olduğunu, manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacı H. Ç.'nin 21.02.2005 tarihinde bindiği banliyö treninin istasyonuna yaklaşması esnasında kendi güvenliğini tehlikeye düşürecek şekilde tren tam olarak istasyonda durmadan inmeye çalıştığı sırada tren ile peron arasındaki boşluğa düşerek yaralandığı, kaza neticesinde %59,51 oranında işgücü kaybına uğradığı, davacının kazanın meydana gelmesinde %70 oranında kusurlu bulunduğu, davalının tren ve peron arasındaki açıklığın insan ayağı girmeyecek boyutta olması ve her ne suretle olursa olsun hareket halindeki trenin kapılarının yolcular tarafından açılamaması için tüm önlemleri alması, gerekli anonsları yapması gerektiği halde, bu önlemleri almayarak kazanın oluşumunda %30 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davacı H. Ç. için 58.833,18 TL. maddi tazminatın 21.02.2005 tarihinden itibaren avans faizi ile tahsiline, davacılar A. ve Ö. Ç. için maddi tazminat taleplerinden feragat edilmesi nedeniyle davanın reddine, olayın oluş şekli, tarafların karşılıklı kusur oranları, sosyal ve ekonomik durumları ile davacıların kaza sebebiyle duydukları elem ve ıstırabın derecesi de nazara alınarak davacı H. için 10.000 TL, davacılar A. ve Ö. için 5000'er TL'nin 21.02.2005 tarihinden itibaren ticari temerrüt faizi ile tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacılar ve davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava, taşıma sırasında meydana gelen kaza neticesinde uğranılan zararların tazmini istemine ilişkindir. Davacı H. Ç. 1989 doğumlu olup, haksız fiil sonucu yaralanmış, ameliyat olmuş ve çalışma gücünü % 59,51 oranında kaybetmiştir. Manevi zarar, kişinin psikolojik durumunda meydana gelen elem, acı ve ızdıraptır. Manevi tazminatın amacı, duyulan manevi acıyı yumuşatmak, bozulan dengeyi onarmak, teselli etmektir. Olayın oluş biçimi, tarafların kusur oranları, zararın niteliği, tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına göre daha makul bir manevi tazminata hükmetmek gerekirken anılan ilkelere uyulmadan davacı H. Ç. yararına yetersiz tazminat takdiri doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı H. Ç. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı H. Ç. yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.887,70 TL temyiz ilamının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacı H.'a iadesine, 04.04.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy