(556 S. KHK. m. 7)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/03/2009 tarih ve 2007/6-2009/61 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Abdullah Turgut tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin WIPO nezdinde "BEAUTY SYSTEM + şekil" ibareli markanın Türkiye'de 3,5,35,41 ve 44. sınıflarda tescili amacıyla yaptıkları başvurunun en son davalı kurumun Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nca 556 sayılı KHK'nin 7/1-c maddesi gerekçe gösterilerek reddedildiğini, oysa, "Güzellik Sistemi" anlamına gelen markanın tescili istendiği sınıflarda vasıf, kalite, miktar, amaç, değer, coğrafi kaynak belirtmediğini, öte yandan menşe ülkesi ile başka ülkelerde tescilli olduğunu, müvekkiline ait markanın yoğun reklam ve satış sonucunda uluslararası dünya raporlarında ayırt edici nitelik kazandığını, 556 sayılı KHK'nin 7/son maddesine göre tescili gerektiğini ileri sürerek, 2007-M-1641 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, "BEAUTY SYSTEM + şekil" markasının menşe ülkesi Almanya ve OHİM nezdinde aynı mal/hizmet sınıfları bakımından tescil edildiği, İngilizce kökenli olan "BEAUTY SYSTEM" ibaresinin Türkçe'de "GÜZELLİK SİSTEMİ" anlamına geldiği, İngilizce'nin daha yaygın olarak bilindiği ve konuşulduğu gerek Almanya, gerek diğer Birlik Ülkelerinde aynı mal/hizmet sınıfı için tanımlayıcı kabul edilmeyen ve tescil edilen bir markanın, ülkemizde tanımlayıcı olarak kabul edilip, tescil isteminin reddinin 556 sayılı KHK'nin 7/1-c maddesine uygun düşmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.04.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)