(2004 S. K. m. 265)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı İ. 8. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 15.09.2009 gün ve 2009/1694-2009/1702 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi borçlular vekilleri taralından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: İhtiyati haciz isteyen banka vekili, müvekkilinin borçlu şirketlerle imzalamış oldukları kredi sözleşmelerine diğer borçluların kefil olduklarını, borcun ödenmemesi üzerine borcun kat edildiğini ileri sürerek, ihtiyati haciz kararı verilmesi talep edilmiştir.
Mahkemece, talebin kısmen kabulü ile borçlular aleyhinde ihtiyati haciz kararı verilmiştir.
Kararı, aleyhinde ihtiyati haciz kararı verilen tüm borçlular ayrı ayrı temyiz etmiştir.
İİK'nun 265. maddesi uyarınca ihtiyati haciz kararına karşı ancak anılan maddede yazılı nedenlerle kararı veren mahkemeye itiraz edilebilir. İhtiyati haciz isteminin reddi ve itiraz üzerine verilen kararlara karşı temyiz yolu açıktır. Ancak, ihtiyati haciz kararının doğrudan temyiz kabiliyeti bulunmamaktadır. O halde, aleyhine ihtiyati haciz, kararı verilen mümeyyiz borçluların temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle mümeyyiz borçlular vekillerinin temyiz istemlerinin REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz, ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.01.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy