(2004 S. K. m. 68, 257)
Taraflar arasında görülen davada Mersin Asliye 2. Ticaret Mahkemesince verilen 26.02.2009 tarih ve 2009/167 D. İş sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M. Pınar Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati haciz isteminde bulunan vekili, borçluların müvekkili bankaya 08.06.2007 tarihli genel kredi sözleşmesi uyarınca borçlu olduklarını, 26.01.2009 tarihi itibari ile kredi hesabının kat edildiğini, hesap kat tarihi itibari ile toplam 65.440.22 TL borçlarının bulunduğunu, borçluların bugüne kadar borçlarını ödemedikleri gibi mal ve mevcutlarını kaçırma teşebbüsünde bulunduklarını ve alacaklarının rehinle temin edilmemiş olduğunu ileri sürerek, söz konusu alacağın tahsili bağlamında borçluların taşınır ve taşınmaz mallarının ihtiyaten haczedilmesi için ihtiyati hacız kararı verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece; dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu borçlulardan Vicdan T.'a ihtarnamenin tebliğine dair belgenin bulunmadığı, borcun kesinleşmediği, muaccel olmadığı, diğer borçlular yönünden ise İİK. nun 68/b-2 nci maddesindeki hesaba itiraz için öngörülen 1 aylık sürenin dolmadığı, aynı Yasanın 68/b-3 maddesi uyarınca sunulan belgelerin aynı Yasanın 68/1 maddesinde belirtilen belgelerden sayılmadığı, bu nedenle anılan Yasanın 257 ve devam eden maddelerine göre ihtiyati haciz isteminin kabul edilemez olduğu sonucuna varılarak ihtiyati haciz isteminin reddine karar verilmiştir.
Kararı, ihtiyati haciz isteminde bulunan vekili temyiz etmiştir.
İstem, kredi sözleşmesinden kaynaklanan borcun ödenmemesi nedeniyle ihtiyati haciz kararı verilmesine ilişkindir. Mahkemece, borçlulardan Vicdan T.'a ihtarnamenin tebliğ edildiğine dair belgenin bulunmadığı, bu nedenle borcun kesinleşmediği, muaccel olmadığı, diğer borçlular yönünden ise İİK. nun 68/b-2 nci maddesindeki hesaba itiraz için öngörülen 1 aylık sürenin dolmadığı, aynı Yasanın 68/b-3 maddesi uyarınca sunulan belgelerin aynı Yasanın 68/1 maddesinde belirtilen belgelerden sayılmadığı bu nedenle anılan Yasanın 257 ve devam eden maddelerine göre ihtiyati haciz isteminin kabul edilemez olduğu sonucuna varılarak ihtiyati haciz isteminin reddine karar verilmiştir.
Mahkemece, ihtiyati haciz isteminin reddine dayanak yapılan İİK. nun 68/b maddesi borçlu cari hesap veya kısa, orta, uzun vadeli kredi şeklinde işleyen kredilerde itirazın kesin olarak kaldırılmasına ilişkin bir düzenleme olup, aynı Yasanın 257 nci maddesinde düzenlenen ihtiyati naçiz şartlarına ilişkin bir düzenleme değildir. Bu durumda, ihtiyati haciz istemi hakkında ihtiyati haciz şartlarını düzenleyen İİK. nun 257 nci maddesi uyarınca yapılacak bir değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde İİK. nun 68/b-2 nci maddesi uyarınca yapılan değerlendirme sonucuna göre istemin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz isteyen vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın istemde bulunan yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.06.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy