(556 S. KHK. m. 42)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/06/2009 tarih ve 2006/587-2009/133 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21.02.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ..... ile davalılardan ..... Tüketim Malları Sanayi Paz. ve Tic. A.Ş. vekili Av. ..... ile ..... San. vekili Av. ..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra Işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 22.01.1997 yılında devraldığı, "..... UNLARI"nın, 1963 yılından bu yana gıda sektöründe yer alan ve Türkiye'de paket halinde un üretimini ilk defa gerçekleştiren tanınmış bir marka olduğunu, söz konusu markayı aynı zamanda, renk, estetik ve yazılış karakteri ile grafik tasarımı yönünden ambalaj dizaynı olarak da kullandığını, davalılardan ..... San. A.Ş.'nin, tescilli markasını tescil edildiği gibi kullanmayarak, müvekkili markasının kompozisyonuna adeta monte etmek suretiyle kullanarak, ürünlerini bu şekilde piyasaya sürdüğünü, anılan davalının distribütörü olan diğer davalının ise, müvekkili markası ile iltibas yaratan söz konusu ürünlerin dağıtımını yaptığını ve davalıların bu suretle müvekkilinin marka hakkına tecavüz ettiğini ileri sürerek, markaya tecavüzün durdurulmasını ve giderilmesini, davalı markalarının hükümsüzlüğünü, marka hakkına tecavüz dolayısı ile üretilen emtialara ve bu emtiaların üretilmesine yarayan araç, cihaz, makine gibi vasıtalara el konulmasını, davalı markasını taşıyan her türlü tanıtım araçlarının ve bunların çoğaltılmasına yarayan klişelerin imhasını, her bir davalı için ayrı ayrı 5.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın tespit tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte tahsilini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiş, davacı vekili 01.10.2004 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini, davalılardan ..... San. A.Ş. yönünden 42.119,11 TL, diğer davalı ..... Pazarlama ve Tic. A.Ş. yönünden 44.979,13 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı ..... San. A.Ş. vekili, müvekkilinin 1969 yılından bu yana faaliyette bulunduğunu ve söz konusu ihtilaflı ürününü 1991 yılından itibaren "....." unvan ve markası ile piyasada satışa sunduğunu, müvekkili ve davacıya ait ambalajlarda ise, firmaların isimlerinin yazdığı ve birbirine benzemeyen işaretlerin kullanıldığını, tecavüzün söz konusu olamayacağını ve davacı taleplerinin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı ..... Tüketim Malları San. Tic. Paz. A.Ş. vekili, diğer davalı ile 30.04.1999 tarihinde genel satıcılık sözleşmesi uzatılmayarak sona ermesine karar verildiğini, müvekkilinin .....'un distribütörü olmadığını savunarak, davanın husumet ve esas yönünden reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporu doğrultusunda, 556 sayılı KHK'nin 42.maddesinde hükümsüzlük davası açılabilmesi için 5 yıllık süre öngörüldüğü, davalı markalarının ilk tescilinin 1988 yılı olduğu, davanın ise 09.06.1999 tarihinde açıldığı, hükümsüzlük davası açmak üzere öngörülen ve makul olan 5 yıllık süre içinde dava açılmadığından, davacı yanın sessiz kalmak suretiyle dava açma hakkını kaybettiği, davalı ..... A.Ş.'nin ürettiği ve diğer davalı tarafından da satışa arz edilen un ambalajları üzerinde davalının tescilli ve şekil markalarını koymayarak, davacının ambalaj şekil markasında mavi zemin üzerine kırmızı şeritle çapraz yazılı çift koç ibaresi ile benzerlik arz edecek şekilde, tek koç, çift koç, tek yıldız, çift yıldız markalarını da çağrıştırır şekilde ibareler yazarak ve renkleri ve yazılardaki tonları dahi aynen kullanmak suretiyle 556 Sayılı KHK'nin 9/1-b maddesi hükmüne aykırı hareket ederek davacı yanın markadan kaynaklanan haklarına tecavüz ettiği, davalı hareketinin TTK'nun 56 ve 57/5.maddesi gereğince haksız rekabette oluşturduğu gerekçesiyle davanın her iki davalı yönünden de kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, markaya tecavüzün durdurulması, giderilmesi, davalı markalarının hükümsüzlüğü, maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, davacı vekili 01.10.2004 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini davalılardan ..... San. A.Ş. yönünden 42.119,11 TL, diğer davalı yönünden ise 44.979,13 TL olarak ıslah etmiş, mahkemece, yazılı şekilde ıslahla artırılan kısımla ilgili ıslah tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmiştir.
Oysa, markaya tecavüz özünde bir haksız eylem olup, mahkemece, ıslahla artırılan kısımda dahil olmak üzere hükmedilen tüm maddi tazminat miktarı ile ilgili olarak istem gibi dava tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi yerine bu kalem tazminat istemi ile ilgili olarak yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir.
Öte yandan, dava, 09.06.1999 tarihinde açılmış olup, davacı taraf dava dilekçesinde "reeskont" faizi ile tahsil isteminde bulunmuş, ıslah dilekçesi ile de "en yüksek ticari faiz oranı" ile tahsili talep edilmiş olması karşısında, dava tarihi de nazara alınarak dava dilekçesindeki "reeskont" faizinin ticari faiz olarak anlaşılması gerekir. Kaldı ki, ıslah dilekçesi ile "en yüksek ticari faiz oranı" ile tahsil isteminde de bulunulmuştur.
Bu durumda mahkemece, davacının maddi tazminata ilişkin tüm alacağının dava tarihinden 01.01.2000 tarihine kadar reeskont, bu tarihten itibaren ise avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi yerine yazılı şekilde temerrüt faizine hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin tüm, davacı vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.753,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ..... San. A.Ş.'den alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 1.155,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ..... Tüketim Malları San. Paz. ve Tic. A.Ş.'den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 23.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)