(4458 S. K. m. 96)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 14.10.2009 tarih ve 2007/426-2009/540 Sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi S. G. B. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirkete ait emtianın Singapur Airline ile Dubai'ye gönderilmek üzere 24.5.2006 tarihinde davalı Ç. Hava Servisi Kargo departmanına teslim edildiğini, aynı tarihte davalıya ait antrepoda meydana gelen yangında zayii olduğunu, davalı şirkete teslim edilen emtianın fatura değeri 7.580 USD olup söz konusu olayda T.T.K.nun 768. maddesi gereğince taşıyıcının sorumluluğunun doğduğunu ileri sürerek, 10.157,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında ardiye sözleşmesi de dahil akdi ilişki bulunmadığını, müvekkilinin taşıyıcı havayolu firmasına Atatürk Havalimanı'nda antrepo dahil yer hizmetleri verdiğini, taşıyıcının yer hizmetlerini yapan ifa yardımcısı konumunda olduğunu, taşımaya konu hava taşıma sözleşmesinin tarafı olmadığını, Varşova Konvansiyonu hükümlerine göre taşıyıcı havayolu firması sorumlu olup müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını, yangın olayında müvekkilinin kusuru da bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirkete ait olup Dubai'ye gönderilecek olan malların davalıya ait Antrepoda çıkan yangın sebebiyle zayi olduğu, antreponun DHMİ ile davalı şirket arasında imzalanan 1.4.2004 tarihli Antrepo Depo Sözleşmesi ile kiralandığı, taşıyıcı şirket ile antrepo hizmeti veren davacı şirket arasında da sözleşme imzalandığı, davaya konu malların davalı şirkete ait antrepoya girişinin yapıldığı, 4458 Sayılı Gümrük Kanunu'nun 96. maddesindeki gümrük antrepo rejimi kapsamında eşyanın muhafaza edilmesiyle ilgili yükümlülükleri yerine getirmekten sorumlu olduğu, davalı ile taşıma şirketi arasında imzalanan sözleşmenin 4/k maddesinde hizmeti verenin hırsızlık (1.500.000 USD), hizmet veren tarafından verilen hasarlar (500.000 USD), yangın, deprem, sel, mücbir sebep (1.500.000 USD) sigorta değerleri garanti edilerek ve garantisi her bir konşimentoda yazan kargo değerini ve navlun bedellerini kapsayacağının belirtildiği, davalının davacıya antrepo hizmeti verdiği, taşıma hukukuna ilişkin hükümlerin uygulanamayacağı, taraflar arasındaki hukuki ilişki sebebiyle çıkan yangında davalının kusurunun bulunup bulunmadığı yönünde araştırma yapılmasına gerek olmadığı, davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava, davalıya teslim edildiği iddia edilen emtianın antrepoda çıkan yangın sebebiyle zayi olduğu iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.
Somut olayda, taraflar arasında, davacıya ait emtianın İstanbul'dan S. Airline ile Dubai'ye havayolu ile gönderilmek üzere davalının işlettiği Atatürk Hava Limanı'nda bulunan antrepoya bırakıldığı ve antrepoda çıkan yangında emtianın yanarak zayi olduğu hususlarında ihtilaf yoktur. İhtilaf, davalının oluşan zarardan sorumlu olup olmadığı, sorumlu ise hangi sıfatla ve ne miktarda sorumlu olduğu hususlarında toplanmaktadır.
Davalı vekili savunmasında, müvekkilinin hava taşımayı yapan S. Airlines Cargo Pte Ltd. ile yapılan sözleşme gereği bu şirkete yer hizmetlerini verdiğini, hava taşıma firmasının ifa yardımcısı olduğunu, sorumluluğun hava taşıyıcısına ait olduğunu, davacı ile müvekkili arasında bir sözleşmenin bulunmadığını savunmuş ve mahkemece, davaya konu malların davalı şirkete ait antrepoya girişinin yapıldığı, 4458 Sayılı Gümrük Kanunu'nun 96. maddesindeki gümrük antrepo rejimi kapsamında eşyanın muhafaza edilmesiyle ilgili yükümlülükleri yerine getirmekten sorumlu olduğu, davalının davacıya antrepo hizmeti verdiği, taşıma hukukuna ilişkin hükümlerin uygulanamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç ve verilen karar eksik incelemeye dayalıdır.
Zira, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunu hazırlayan heyette hava taşıma konusunda uzmanlığı bulunan bilirkişi olmadığı gibi, davalının sebep taşıyıcı olarak değerlendirilmediği, davalı tarafın hava taşıma firmasının ifa yardımcısı olduğu yönündeki savunmasına niçin itibar edilmediği, somut uyuşmazlığa Varşova Konvansiyonu hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususları açık olarak ortaya konulmamıştır. Ayrıca, dosya içinde mevcut davalı tarafından düzenlenmiş konişmento numarasını içeren 24.5.2006 tarihli ardiye girişi belgesi de bilirkişi heyeti tarafından yeterince değerlendirilmemiştir.
Bu itibarla, mahkemece, içinde hava taşıma hukuku konusunda uzmanlığı bulunan bir bilirkişinin de bulunduğu yeni bir heyetten, tarafların iddia ve savunmaları ile alınan bilirkişi raporlarına karşı, tarafların yaptıkları itirazları değerlendiren, buna göre davalının hukuki durumu ile oluşan hasardan dolayı sorumlu olup olmadığı, sorumlu ise miktarının ne olduğunu belirleyen rapor alınmak suretiyle, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.
2- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödenen temyiz peşin harcın istemi halinde temyiz edene iadesine, 14.07.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy