(6098 S. K. m. 49)
Dava ve Karar: Taraflar arasında görülen davada Pendik 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 29.12.2009 tarih ve 2008/11 - 2009/386 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar A. Ç. ve A. R. Ç. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Can Sibel Meral tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin minibüste yolcu olarak bulunduğu sırada dava dışı yabancı uyruklu sürücünün kullandığı tırın minibüsün arkasına çarpması sonucu yaralandığını ileri sürerek, 2000.00 TL maddi tazminatın davalılardan müşterek ve müteselsilen, 50.000.00 TL manevi tazminatın ise davalılar A. ve A. R.'dan kaza tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı sigorta şirketi vekili, poliçe limit ve kusur oranları dikkate alınarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalılar vekili, müvekkili minibüs şoförünün kusurlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre davacı vekilinin maddi tazminat talebini geri alması nedeniyle bu konuda karar ittihazına yer olmadığına, olayın oluşunda davacının müterafik kusurunun olmaması ve sigorta dışındaki davalıların dava dışı aracın sürücüsü ile zarara birlikte sebebiyet verdikleri gerekçesiyle 18.000.00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılar A. ve A. R.'dan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalılar A. ve A. R. vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı A. Ç. ve A. R. Ç. vekilinin aşağıdaki bent dışında sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, dava dilekçesinde 50.000.00 TL manevi tazminatın davalılar A. Ç. ve A. R. Ç.'ten tahsilini talep etmiş olup, dilekçesinde müştereken ve müteselsilen tahsil talebi bulunmamasına rağmen mahkemece, manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, manevi tazminat talebi mahkemece kısmen kabul edildiği halde reddedilen kısım üzerinden davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi de isabetli görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar A. Ç. ve A. R. Ç. yararına bozulmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.01.2012 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy