(4721 S. K. m. 2)
Dava ve Karar: Taraflar arasında görülen davada Bingöl Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 09/03/2010 tarih ve 2009/210-2010/179 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M. Alper Bostancı tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin iştigal konusu arasında yer alan kömür paketleme işinin 05.05.2002 tarihinde düzenlenen sözleşme ile davalı şirkete devredildiğini, sözleşmede kararlaştırılmış olmasına rağmen vergi borçlarının davalı şirket tarafından ödenmediğini ileri sürerek, toplam 10.508,51 TL'nın ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, Dairemizin 04.12.2008 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda, taraflar arasında protokol yapıldıktan sonra davacı şirketin davalıya haber vermeksizin vergi barışından yararlanmak amacıyla başvuruda bulunduğu, bu ödemeden davalının sorumlu tutulmasının hakkaniyete ve dürüstlük kuralına uymadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, davacı tarafından davalıya devredilen iş nedeniyle ödenen vergi borçlarının davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında yapılan protokol ile kömür paketleme işinin davalıya devredildiğini ileri sürerek işbu davayı açmış, mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının eyleminin hakkaniyete ve dürüstlük kaidelerine aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak dosya içeriğinde mevcut protokol incelendiğinde, 1999 ve 2002 yılları arasında ticari faaliyet nedeniyle doğacak vergi borçlarından davalının sorumlu olduğu kararlaştırılmış olup, davacının vergi barışı nedeniyle fazladan ödemek durumunda kaldığı vergilerden davalının sorumlu tutulmaması doğruysa da, bu döneme ilişkin olarak vergi barışı kapsamı dışında kalan vergi borçlarından davalının sorumlu olduğu kabul edilmelidir. Bu durumda mahkemece, değinilen döneme ilişkin olarak tahakkuk edecek vergi miktarının, bir başka ifade ile söz konusu protokol nedeniyle davalının ödemesi gereken verginin ne olduğu belirlendikten sonra oluşacak kanaate göre sonuca gidilmesi gerekirken açıklanan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.01.2012 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy