(6762 S. K. m. 784, 787, 788)
Dava ve Karar: Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 08/12/2009 tarih ve 2008/3-2009/719 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Kamil Ersin Ortaç tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, ABD'de bulunan Thyssen Krupp Materils İnc. Copper & Brass Sales firması tarafından Ankara'da bulunan TAİ TUSAŞ Havacılık Uzay Sanayi A.Ş'ye gönderilen "aliminyum plaka" emtiasının taşınması işinin müvekkiline verildiğini, müvekkilinin New York - İstanbul arası taşımanın deniz yolu ile, İstanbul - Ankara arası taşımanın kara yolu ile yapılmasını organize ettiğini, 28/02/2006 tarihinde New York limanında taşımaya konu emtianın davacı firmanın alt taşıyanına teslim edildiğini, emtianın İstanbul'a gelmesinin ardından gümrük işlemleri tamamlanarak 05/04/2006 tarihinde emtianın Ankara'ya taşınmak üzere alt taşıyan davalı tarafa ait 34 P 8755 plakalı araca yüklendiğini, taşımaya konu emtianın Ankara TAİ TUSAŞ A.Ş. tesislerine varışında emtiada hasar belirlendiğini ve TAİ TUSAŞ A.Ş'nin hasarının sigortacısı A.. Oyak Sigorta tarafından 17/05/2006 tarihinde tazmin edildiğini, A.. Oyak Sigorta AŞ tarafından ödenen sigorta tazminatının rücuan müvekkilinden talep edildiğini ve 16.092,23TL'nin 21/09/2007 tarihinde A.. Oyak Sigorta A.Ş'ye ödendiğini, A.. Oyak Sigorta A.Ş'nin eksperleri tarafından hazırlanan 26/04/2006 tarihli ekspertiz raporunda alüminyum levhaların eğik istiflenmekten dolayı, sıkışmaya bağlı olarak nakliyat esnasında eğilmek, yırtılmak ve delinmek suretiyle hasarlandığının belirlendiği, davacının ana taşıyıcı olması nedeniyle alt taşıyanın kusurundan kaynaklanan hasar bedelini TTK 784 madde gereği ödediğini, davacının hasarın meydana gelmesine sebebiyet veren alt taşıyanı olan davalıya ödediği hasar bedelini TTK 787/2 maddesi gereğince rücu hakkı bulunduğunu ileri sürerek 16.092,23 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan rücuan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davalı firmanın gemiden kendi aracına yüklenen emtiayı aynen hiç bozmadan zarara uğratmadan varış yerine ulaştırdığını ve teslim ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, hasarın kara taşıması sırasında gerek yükleme hatası gerekse istifleme hatası nedeniyle gerçekleştiği, yüklemenin davacı tarafından yapıldığı kabul edilse bile taşıma işi yapan ve bu konuda ehil olması gereken davalının taşımanın yapılacağı aracı temin ederken gerekli dikkat ve özeni göstermesi ve yüklemeye nezaret ederek aracın emtianın fiziki özelliklerine uygun olup olmadığını belirlemesi gerektiği, kaldı ki dosya kapsamına göre de yükleme ve istiflemenin davalı tarafından yapıldığının kabulü gerektiği, aksine bir kanıt bulunmadığı, dava konusu edilen hasarın oluşmasında davalının tamamen kusurlu bulunduğu ve oluşan zararı TTK 784 ve 787/2 maddeleri gereği tazmin etmesi gerektiği gerekçesi ile 12.907,35 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, üst taşıyıcı tarafından alt taşıyıcı durumunda bulunan davalı aleyhine TTK'nun 787/2 maddesi uyarınca açılmış olup, davalı alt taşıyan eşyanın gönderilene eksiksiz olarak teslim edildiğini savunmuştur.
Somut uyuşmazlıkta uygulanması gereken TTK'nun 788 nci maddesi hükmüne göre, eşyanın kayıtsız şartsız kabulü dava hakkını düşüreceğinden ve bunun gerçekleşmesi halinde üst taşıyıcının da alt taşıyıcıya karşı rücu imkanı ortadan kalkacağından, mahkemece bu savunma üzerinde durulup, ibraz edilen irsaliye ve varsa bu husustaki başka deliller de değerlendirilmek suretiyle bir sonuca girilmek gerekirken, bu hususta hiçbir değerlendirme yapılmaksızın taşıyıcının sorumluluğu yoluna gidilmesi yerinde görülmediğinden, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.01.2012 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy