(818 S. K. m. 44, 55, 100) (1086 S. K. m. 440, 442)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 5. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 10.03.2006 gün ve 2006/879-2008/133 sayılı kararı onayan Daire'nin 23.03.2010 gün ve 2008/7681-2010/3308 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili tarafından 06.05.2002 tarihinde 44.500,00 YTL 12.05.2002 tarihinde ise 12.150,00 YTL'nın davalı bankanın Bayrampaşa şubesine yatırıldığını, davalı bankanın eski çalışanı ve müdürü E. A. tarafından paranın görevi kötüye kullanarak emniyeti suistimal suretiyle zimmetine geçirildiğinin ortaya çıktığını, davalı bankanın BK'nun 55, 100 ve 44 üncü maddesi gereğince çalışanının eyleminden sorumlu olduğunu ileri sürerek toplam 56.650,00 YTL'nın paranın yatırıldığı tarihlerden itibaren davalı bankanın aynı tür mevduatlara uyguladığı oran yahut avans oranı üzerinden işletilecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili bankanın Bayrampaşa şubesi kayıtlarında davacıya ait böyle bir hesabın mevcut olmadığını, davacının elindeki dekontların sahte olduğunu, davacının mevcut diğer hesaplarda yapılan işlemlerin bizzat kendi imzasıyla gerçekleştirilmiş bulunduğunu, öte yandan davacının yakını ve komşusu olan şube müdürüyle doğrudan para ilişkisinde bulunması nedeniyle banka personelinin denetlenmesini kendi kusurlu fiiliyle olanaksız hale getirdiğini, tüm bu nedenlerle davalı bankanın sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davadışı banka çalışanı E. A.'ın sahte dekontlarla davacıya ait paraları aldığı ancak banka kayıtlarına geçirmeyip hesap açmadığı, davacıyla anılan personelin birlikte hareket ettiklerini gösterir bir delil bulunmadığı, çalışanının yaptığı işlemlerden bankanın sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüyle toplam 56.650,00 YTL'nın avans oranı üzerinden hesaplanacak faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 25.03.2010 tarihli ilamında gösterilen nedenlerle yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.
Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK'nun 442 nci maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasayla değiştirilen HUMK'nun 442/3 üncü maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 16.07.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy