(6762 S. K. m. 56, 57, 58)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 09/03/2010 tarih ve 2008/159-2010/39 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Murat Azaklı tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin güzellik ve bakım ürünleri konusunda dünya çapında tanınmış bir firma olduğunu, GIORGIO ARMANI ana markası altında "Armani Mania, Acqua Di Gio, Gio de Giorgio Armani" markalarına sahip olduğunu, davalıların müvekkilinin markası ile iltibas oluşturacak şekilde "GİO" ibaresini marka olarak kozmetik ürünlerinde renk ve yazı karakteri ile benzer şekilde kullandığını, davalı P.. Deri Tic. San. Ltd. Şti nin işyeri adresinde yapılan aramada taklit ürünlerin piyasaya sunulmak üzere hazır olarak ele geçirildiğini, ürünler üzerinde ruhsat sahibinin diğer davalı H.. Kozmetik, üretici firma olarak da davalı S.. Kimya ve Kozmetik San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin gösterildiğini ileri sürerek davalıların bu eylemlerinin müvekkilinin tescilli marka haklarına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitini ve men'ini, 20.000 TL manevi tazminatın reeskont faiziyle müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı H.. Kozmetik vekili, müvekkilinin VP ibareli marka tescilinin sahibi olduğunu, müvekkilinin kullandığı "VP GIO" ile davacının markalarının benzer olmadığını, ürünlerin ambalajlarının farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı P.. vekili, dava konusu ürünler ile müvekkilinin herhangi bir ilgisinin olmadığını, işyerinin müvekkiline ait olmasına rağmen dava dışı bir firmaya işyeri olarak kiraladığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Davalı S.. Kimya vekili, dava konusu ürünlerde kullanılan VP GİOS ibaresinin davacının GİO markalarıyla benzer olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacının 1995 tarihli Gio De Giorgio Armani, 1990 tarihli GİORGİO ARMANİ, 2001 tarihli ACQUA Dİ GİO ibarelerinden oluşan markalarının GİO ibaresi ön veya son eklerle kullanıldığından markanın ayırtedici unsurunu oluşturduğu, davalı tarafın VP GİO şeklindeki markasal kullanımda davacının markasının ayırtedici unsurunu oluşturan GİO ibaresi aynen alındığından, markalar arasında görsel ve işitsel benzerlik oluşturulduğu, markanın önüne getirilen VP harflerini tüketicilerin davacı markasının bir versiyonu olarak algılayacağından iki ilave harfin varlığının markalar arasındaki iltibası önlemeyeceği, davalı P.. Deri Tic. San. Ltd.'nin iş yerinde yapılan arama sırasında alınan ürün örneği ambalajında ruhsat sahibi olarak H.. Kozmetik, üretici firma olarak da S.. Kimya ve Kozmetik San ve Tic. Ltd. Şti'nin olduğunu, davacının markasıyla iltibas yaratıldığı için marka hakkına tecavüz oluşturulduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalıların davacının ACQUA Dİ GİO ile GİO DE GİORGİO ARMANİ markaları ile iltibas oluşturan GİO ve GİOS markalarını başka ilave ek ve eklerle parfüm ve deodorant ürünlerinde kullanmalarının davacının marka haklarına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, tecavüz ve haksız rekabetin men'ine ve kullanılmasının önlenilmesine, ürün, ambalaj ve tasarımlarında ibarenin kullanılmasının önlenilmesine ve markanın çıkarılmasına, silinmesine, mümkün olmayanların toplatılmasına, tanıtım vasıtalarında kullanılmasının önlenilmesine, 10.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline, hüküm özetinin yüksek trajlı bir gazete bir kez ilanına karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak, davacı taraf imha talebinde de bulunduğu halde mahkemece bu hususta olumlu olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine (2) nolu bentte açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 445,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 23.01.2012 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy