(2004 S. K. m. 67) (1086 S. K. m. 438)
Dava ve Karar: Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 12.02.2010 tarih ve 2009/726 - 2010/69 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili ve asıl davada davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi F. K. O. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, davalı şirketin 08.06.2001 tarihli genel kurulunda sermayenin arttırılmasına ilişkin alınan karar gereğince payına düşen 1.760.118.844.286.- TL'nı 27.12.2001 tarihinde ödediğini ancak daha sonra sermaye artırımının yasal olarak gerçekleşmediğinin öğrenilmesi üzerine davalıya ödenen miktarın iade edilmesi için ihtar çekildiğini diğer yandan müvekkili bankanın İzmir şubesi ile davalı arasında imzalanan Genel Nakti ve Gayrinakti Kredi Sözleşmesi nedeniyle davalı lehine gayrinakti kredi tesis edilip davalı lehine muhatap T.'a verilen 09.12.2002 tarihli 15.543 Euro'luk teminat mektubu muhatabın talebi üzerine 13.06.2003 tarihinde tazmin edildiğini, davalıya bu nedenle de ihtarname çekildiğini, davalının borçlarını ifa etmemesi üzerine müvekkili tarafından teminat olarak alınan ipoteğin Bornova 1. İcra Müdürlüğü'nün 2003/1737 sayılı dosyası ile ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takibe konu edildiğini takibin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
İşbu dava dosyası ile birleştirilen İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2006/80 esas sayılı dosyasında davacı vekili, davalı şirketin 08.06.2001 tarihli genel kurulunda şirket sermayesinin arttırılmasına karar alındığını, arttırılan 6.000.000-YTL'sı sermayenin tamamının 12.07.2001 tarihinde ödeneceğinin kararlaştırıldığını, sermaye artırım kararının 14.06.2001 tarihinde ticaret sicil müdürlüğüne tescil edildiğini ancak TTK'nun 392/2 ve 395. maddeleri gereğince artırılan sermayenin tamamı ödenmeden tescilin doğru olmadığını, ticaret siciline yapılan başvurunun reddedildiğini ileri sürerek, İzmir Ticaret Müdürlüğü'nün 14.02.2006 günlü kararının iptalini ve davalı şirketin sermaye artırımının %100 taahhüt edilmemesi nedeniyle sermaye artırım işlemlerin batıl ve ticaret siciline yapılan tescil yolsuz olduğundan tescilin terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının sermaye koyma borcunu yerine getirdiğini, sermaye artırım kararının hukuken tartışmalı olmadığını, davacının müvekkilinden talep edeceği kredi alacağının bulunmadığını, tazmin edilen teminat mektubu kredi ilişkisinin devamı süresince müvekkilinin hesabına borç olarak| kaydedileceğini ve ancak cari hesabın kat edilmesi halinde talep edilebileceğini, ortada kat edilen ve muaccel hale gelen bir kredi alacağının bulunmadığını, bu nedenle de işleyen faizin de talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sermaye payı artırım alacağına ilişkin talebinin yerinde olmadığı, birleşen dava dosyası yönünden davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle asıl dava bakımından davanın kısmen kabulüne, birleşen dava dosyası bakımından davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ve davalı İflas idaresi temsilcisi temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı iflas idaresi temsilcisinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Gerekçeli Karar başlığında davalı E. T. Teçhizatı İmalatı Tesisatı A.Ş. İflas İdaresi vekili olarak gözüken Av. H. İ. (S.)'nun iflas idaresi vekili olmadığı, İzmir İflas Müdürlüğü'nün 30.03.2009 tarihli yetki belgesine istinaden iflas idaresi temsilcisi olarak yargılamaya katıldığı anlaşılmakla, vekil sıfatı bulunmadığından, iflas idaresinin kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden bahisle lehine vekalet ücreti takdir edilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı iflas idaresi temsilcisinin tüm temyiz itirazları ile davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın A-2009/726 Esas Sayılı Asıl Dava Dosyası Yönünden başlıklı bölümünün vekalet ücretine ilişkin 6. bendinin hükümden çıkarılması suretiyle düzeltilmesine ve kararın düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından davada davalıdan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 27.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy