(CMR m. 32)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Hatay 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 25/05/2011 tarih ve 2009/212-2011/162 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında yapılan sözleşme ile müvekkili şirketin Russkoye More A.Ş.'den satın almış olduğu balık ürünlerinin Elektrostal/Rusya'dan alınarak, Tiflis/Gürcistan'da bulunan müvekkili şirkete teslim edilmesi hususunda anlaştıklarını, CMR sözleşmesi imzaladıklarını, müvekkili şirketin satın almış olduğu malın bedelini ödediğini, yüklerin davalı şirket tarafından 31 K ...2 ve 31 K ...3 plakalı soğutmalı-frigrofik araçla taşındığını, ancak yük müvekkili alıcıya ulaştığında içindeki balık ve balık ürünlerinin bozuk olduğunun tespit edildiğini, taşınan malların -5 derecede taşınması gerekirken, bu derecenin altında taşınması nedeniyle malların tamamının hasarlı, kullanılamaz halde tüketime uygun olmadığını, bu nedenle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, 31 K ...2 ve 31 K ...3 plakalı sayılı araçlara ihtiyati tedbir konulmasını, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla, 52.319 USD'nin zararın oluştuğu tarihten itibaren dövize bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin malları 28/06/2008 tarihinde alıcısına teslim ettiğini, CMR sözleşmesi gereğince teslimde kısmi kayıp, hasar ve gecikmelerden dolayı dava açma süresinin teslim tarihinden itibaren bir yıl olduğunu, davanın süresinde açılmadığını belirterek, öncelikle davanın esasına girilmeden zamanaşımı itirazlarının kabulüne, olmadığı takdirde ise sözkonusu ürünlerin hangi koşullarda taşınması gerektiğine dair müvekkiline veya araç şoförüne yazılı veya sözlü herhangi bir talimat verilmediğini, sorumluluklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, emtiada meydana gelen zarardan dolayı davalı taşıyıcının sorumlu olduğu, ancak davacı tarafından Gümrük Müdürlüğü'ne ve taşıyıcıya ödeme yapıldığına ilişkin başkaca belge ibraz edilemediğinden, bunlara ilişkin masrafların ispatlanamadığı gerekçesiyle, 27.374,72 USD'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dava, karayolu ile yurt dışı taşıma sözleşmesinden doğan, hasar bedelinin tazmini istemine ilişkindir.
CMR 32/1-a maddesine göre, bu sözleşme gereğince yapılan taşımalardan doğacak davaların bir yıllık süre içerisinde açılması gerekmektedir. Ancak bilerek kötü hareket veya mahkeme tarafından bilerek kötü hareket olarak kabul edilen kusurlarda, bu süre üç yıldır. Mahkemece, davalı taşıyıcının ağır kusurlu olduğu kabul edilerek, zamanaşımı süresinin dolmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, Dairemizin yerleşik içtihatlarında da belirtildiği üzere, malın olması gereken sıcaklıktan daha düşük sıcaklıkta taşınmasının, bilerek kötüniyetli davranma olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Bu nedenle, davalının zamanaşımı def'inin yazılı gerekçe ile reddi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
2-Bozma sebebine ve şekline göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,
Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentde açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentde açıklanan nedenle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 26.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy