(4077 S. K. m. 4, 4/A)
Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 13/05/2009 tarih ve 2003/791-2009/233 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Duygu Süzer tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin mühendislik - müşavirlik - kontrolörlük sözleşmesi imzaladığı dava dışı M.E.B.'nca davalı Evren Yapı Malz. Ltd. Şti'ye inşa ettirilen, diğer davalının da alt taşeron olarak imalat yaptığı okul spor salonu uzay çatısının çöktüğünü, işi ayıplı yapan davalıların sorumlu olduğunu, müvekkilinin davalılardan rücu etmek üzere hasarı giderdiğini ileri sürerek, 173.720,10 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Evren Yapı Malz. Ltd. Şti. vekili, inşaatın şartnameye ve projeye uygun tamamlandığını, kesin kabulün gerçekleştiğini, imalat süresince davacının denetim hakkı bulunduğunu, müvekkilinin kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Yavuz Çelik Kont. Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin taşeron olarak çatı işinin %85'ini yaptığını, kalan kısmın yüklenici tarafından yapıldığını, yağan kar yükünün fazla gelmesi nedeniyle çatının çöktüğünü, davacının çatıya ilave edilen havalandırma kanalına göz yumarak kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, çöken çatının teknik şartnameye uygun olarak 80 kg/m2 kar yüküne göre projelendirildiği, bu şartlar dahilinde davalı yüklenici firmanın uzay çatı çatı imalatı gerçekleştirdiği, çökme olayından hemen sonra tutulan tutanakta fiili kar yükünün ittifakla kabul edildiği, davacının kontrolörlük görevini gereği gibi yapmadığı, projeye aykırı ilave yük getiren havalandırma kanallarının yapımına mani olmadığı, açık ayıp şeklindeki havalandırma kanalları nedeniyle idarece geçici ve kesin kabuller yapıldığından davalıların bu husustaki sorumluluktan kurtulmuş olduğu, davacının çekme çubuklarının düğüm noktalarındaki butonlardaki imalat hatası olduğu yönündeki savunmasına çökmenin kar yükünden oluşması nedeniyle ve delil olarak sunulan malzemenin imalatta kullanıldığı kanıtlanamadığından itibar edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.11.2011 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy