(2918 S. K. m. 85, 86)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Maçka Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/06/2010 tarih ve 2009/258-2010/199 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ….... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı T. O.'in maliki olduğu aracın davalı G. T.'ın sevk ve idaresine iken müvekkili şirkete sigortalı bulunan petrol ofisinin akaryakıt pompasına çarparak hasara uğramasına sebebiyet verdiğini, kazanın oluşumunda davalı G. T.'ın tam kusurlu olduğunu, müvekkili şirket tarafından sigortalı iş yeri sahibine 16.275,00 TL hasar tazminatı ödendiğini, bu tazminatın 12.500,00 TL tutarındaki kısmının aracın ZMM sigortacısı D. Sigorta A.Ş.'den alındığını ileri sürerek, 3.775,00 TL’nin temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı G. T., davanın reddini istemiş, diğer davalı yargılamaya katılmamış, davaya cevaplarını bildirmemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, aracın maliki T. O.'in olayda kusurunun bulunmadığı, olayın tamamen davalı G. T.'ın kusuru ile meydana geldiği, dolayısıyla davalı G. T.'ın fiilinin davalı T. O.'in sorumluluğunu ortadan kaldırdığı, illiyet bağını kestiği, sadece tescil kaydında davalı T. O.'in adının bulunması nedeniyle adı geçen davalıyı sorumlu tutmanın hakkaniyet duygularına aykırı olacağı gerekçesiyle, davalı T. O. aleyhine açılan davanın reddine, davalı G. T. aleyhine açılan davanın kabulüne, davacı tarafından ödenen 3.775,00 TL’nin ödeme tarihi olan 15/01/2009 tarihinden itibaren işleyen reeskont faizi ile birlikte davalı G. T.'tan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, akaryakıt servis istasyonları sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.
Bilindiği gibi 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85/1. maddesi, bir motorlu aracın işletilmesinin bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına neden olması halinde araç işleteninin bu zarardan sorumlu olacağını öngörmüştür. Aynı Kanun'un 86/1. madde hükmüne göre ise işleten, kendisinin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin kusuru bulunmaksızın ve araçtaki bir bozukluk kazayı etkilemiş olmaksızın, kazanın bir mücbir sebepten veya zarar görenin veya bir üçüncü kişinin ağır kusurundan ileri geldiğini ispat ederse sorumluluktan kurtulur.
Somut olayda, davacıya akaryakıt servis istasyonları sigorta poliçesi ile sigortalı akaryakıt pompasının meydana gelen kaza sonucu hasarlandığı, hasar tazminatının davacı tarafından karşılandığı hususları uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, meydana gelen kazada hasardan dolayı davalı araç malikinin sorumlu olup olmadığı, daha doğru bir ifade ile sürücünün kusurunun işleteni sorumluluktan kurtaran bir neden olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece, davalılardan T. O.'in trafik kaydına göre araç maliki olmasının sorumluluğu için yetmeyeceği, olayın araç sürücüsü davalı G. T.'ın kusuruyla meydana geldiği, davalı G. T.'ın fiilinin davalı işletenin sorumluluğunu ortadan kaldırdığı, illiyet bağını kestiği gerekçesiyle bu davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir. Ancak; sürücünün kusuru 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 86/1. maddesi gereği işleteni sorumluluktan kurtaran bir neden olamayacağından, dosyada mevcut trafik kaydına göre olay tarihi itibariyle aracın maliki olan davalı T. O.'in zarar veren aracın işleteni olduğunun kabulü ile 2918 Sayılı KTK’nın 85. maddesi uyarınca yasadan kaynaklanan sorumluluğu bulunduğundan bu davalı bakımından da davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru olmamış, hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)