(2004 S. K. m. 257)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Aksaray 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 02.12.2010 tarih ve 2010/130 - 2010/130 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi İ. A. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: İhtiyati haciz isteyen alacaklı vekili, karşı tarafın keşideci, lehtarı ve cirantası oldukları 9 adet bono nedeniyle müvekkilinin 45.000 YTL alacaklı olduğunu, borcun ödenmediğini ileri sürerek, ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, borçluların yokluğunda ihtiyati haciz kararı verilmiştir.
Borçlulardan H. ve S. vekili, bonoların protesto edilmediklerinden müvekkilleri aleyhine ihtiyati haciz kararı verilmesinin yasal olmadığını ileri sürerek, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, keşideci dışındaki borçlular yönünden ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için bononun protesto edilmesi gerektiği, ancak bunun yapılmadığı gerekçesiyle, itirazın kabulüne karar verilmiştir. Kararı, alacaklı vekili temyiz etmiştir.
Dava, bonoya dayalı olarak verilen ihtiyati haciz kararına itiraz istemine ilişkindir.
Mahkemece, bonolarda lehtar ve ciranta olarak görünen itiraz eden borçlular yönünden bonoların protesto edilmemesi nedeniyle ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de, davacı alacaklı taraf bonoların protesto edildiklerini iddia etmiş olup, bu iddianın değerlendirilmesi, buna ilişkin delillerinin ibraz edilmesi için davacı alacaklıya süre verilmesi ve dosya içinde mevcut 25.11.2010 tarihli banka yazısına göre isteme konu bonolardan üçünün protesto edildiğinin belirtilmiş olması karşısında bu bonolara ilişkin protesto evraklarının bankadan istenilmesi ve buna göre davalı borçluların itirazlarının değerlendirilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy