(2004 S. K. m. 67)
Dava ve Karar: Taraflar arasında görülen davada Tavşanlı Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen 16/09/2009 tarih ve 2007/887-2009/966 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi G. O. Ç. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşüldü düşünüldü:
Davacı vekili, davalılardan H. N.'nin, diğer davalı Kervan Madencilik adına, müvekkili kooperatif ile, 11.01.2007 tarihinde Tavşanlı Esen Köyü'nden Gemlik'e maden taşınması hususunda sözleşme imzaladığını, sözleşme çerçevesinde taşıma işini yapan müvekkilinin 31.03.2007 tarihli faturayı düzenleyerek davalı şirkete gönderdiğini, davalı şirketin ise faturayı iade ettiğini, davalı H. N.'nin, şirket çalışanı olarak ve şirket adına hareket ettiğini de belirterek hesaplanan miktarın ödeneceğine dair güvence olmak üzere 5524,31 TL'lik bono imzalayarak verdiğini, arkasına da borcun doğumunu açıklayan olayı yazdığını, ancak başlatılan takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, bono bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, itirazın iptaline ve % 40 icra inkar tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiş, 12.12.2007 tarihli beyanıyla davaya alacak davası olarak devam edilmesini istemiş, icra inkar tazminatı talebinden feragat etmiştir.
Davalılar vekili, senedin rakam kısmının sonradan doldurulduğunu, söz konusu taşımaya ilişkin ödemenin yapıldığını, 31.03.2007 tarihli faturanın bu bonoyla ilgisi bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, alacak davasının 11.01.2007 tarihli taşıma işine dayandırıldığı, dava konusu bonoyu imzalayan H. N. A. şirket yetkilisi olmadığından bono bedelinden sorumlu tutulamayacağı, anılan tarihteki taşıma işinin ücretinin de ödendiği, 21.03.2007 ve 22.03.2007 tarihli taşımaların ücretinin ödenmediği iddia olunmuş ise de, bunun alacak davasına konu olmadığı gerekçesiyle, davalı H. N. yönünden husumetten, davalı şirket yönünden ise esastan davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, taşıma akdinden kaynaklanmakta olup, dava dilekçesi içeriğinden de açıkça anlaşılacağı üzere davacı 31.03.2007 tarihli fatura bedelinin ödenmediğini belirterek bu bedelin tahsilini istemiş ve alacağına dayanak olarak da anılan faturayla taşıma ilişkisinin tamamına teminat olduğu anlaşılan teminat bonosuna dayanmıştır. Bu durumda mahkemece, davanın 31.07.2007 tarihli fatura bedelinin tahsiline yönelik olduğu kabul edilip söz konusu bononun da taşıma ilişkisinin tamamına teminat teşkil ettiği nazara alınarak neticesine göre karar vermek gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy