(5846 S. K. m. 76, 86) (818 S. K. m. 49) (4721 S. K. m. 25)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Kırşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 12.11.2010 tarih ve 2008/265-2010/251 Sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi E. K. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin birkaç arkadaşıyla birlikte olduğu bir fotoğrafının, davalı tarafça reklam amaçlı olarak piyasaya sürülen 2007 yılına ait bir takvimde kullanıldığını, bu kullanım için müvekkilinden izin alınmadığını, F.S.E.K.'nun 86. maddesi uyarınca eser niteliği taşımasa bile kişinin resminin kişisel değer olarak kabul edildiğini ileri sürerek, 5.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının kim olduğunun ve dava dilekçesinde hangi takvimden bahsedildiğinin bilinmediğini, ancak genel uygulama olarak müvekkili şirketin tanıtımlarında herhangi bir fotoğraf kullanılacaksa, fotoğrafçının kendisinden F.S.E.K. uyarınca muvafakat alındığını ve telif bedelinin ödendiğini, müvekkilinin hukuka aykırı eyleminin bulunmadığını, davacının iddialarının kabulü halinde ise davanın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının da bulunduğu fotoğrafın davalı şirkete ait 2007 yılı takviminde izinsiz olarak kullanıldığı, söz konusu fotoğrafın eser niteliğinde olmamakla birlikte F.S.E.K. 86. maddesi uyarınca korunan bir ürün olduğu, F.S.E.K. 86. ve B.K.nun 49. maddesindeki koşulların gerçekleştiği, ayrıca M.K.'nun 25. maddesi uyarınca davacının maddi zararının da oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 500 TL maddi, 2.500 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz edilmiştir.
1) Dava, 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'ndan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın esasına girilerek karar verilmiş ise de davanın niteliği itibariyle, F.S.E.K.'nun 76. maddesi uyarınca fikri ve sınai haklar hukuk mahkemesinde görülmesi gerekmektedir. Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 24.3.2005 tarih ve 188 Sayılı kararıyla fikri ve sınai haklar hukuk mahkemesinin kurulmadığı yerlerde, iki asliye hukuk mahkemesinin olması halinde 1 numaralı mahkemenin, ikiden fazla asliye hukuk mahkemesi bulunması halinde ise 3 numaralı mahkemenin fikri ve sınai haklara dair hukuk davalarına bakmakla görevlendirilmiş ihtisas mahkemesi olması sebebiyle uyuşmazlığın açıklanan şekilde belirlenecek ihtisas mahkemesi olarak görevlendirilen asliye hukuk mahkemesinde görülmesi için görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, mahkemece bu husus göz önüne alınmadan yargılamaya devam olunması doğru görülmemiş, kararın bu sebeple re'sen bozulması gerekmiştir.
2) Bozma neden ve şekline göre de davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödenen temyiz peşin harcın istemi halinde temyiz edene iadesine, 12.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy