(4721 S. K. m. 2) (6762 S. K. m. 4, 20) (2004 S. K. m. 67)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 27.12.2011 tarih ve 2010/149-2011/628 Sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M. A. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı Milli Savunma Bakanlığına bağlı İzmir Deniz İkmal Grup Komutanlığınca Güney Deniz Saha Komutanlığı Birliklerinin Personel taşımacılığı hizmet alımı işinin ihale sonucu alındığını, müvekkilinin sözleşmedeki koşullar çerçevesinde 1.7.2009 tarihinde taşıma işine başladığını, hizmetin verilmesinde hiçbir aksama ve gecikme olmadığını ve halen taşıma işine de devam edildiğini, sözleşme uyarınca taşıma ücretinin aylık hakedişe bağlanarak ödenmesinin kararlaştırıldığını ve buna göre her ayın son günü itibarıyla düzenlenen faturaların bağlı birliklerin kontrol teşkilatına verildiğini, 2009 yılı Temmuz, Ağustos, Eylül, Aralık ve 2010 yılı Ocak ayına ait 15 adet fatura tutarı olan 313.337,66 TL' nin ödenmediğini, bu alacağın tahsili için yapılan takibe itiraz edildiğini, davalının sözleşmenin 36.1.9 maddesinde belirtilen güzergah izin belgesinin verilmemiş olması nedeni 1.7.2009 tarihinden belgelerin teslim edildiği 24-25 Eylül 2009 tarihine kadar ceza uygulandığını gerekçe göstererek ödeme yapmadığını, müvekkilinin güzergah izin belgesinin alınması için her türlü çabayı gösterdiğini, gerekli yerlere müracaatın yapıldığını, bu konuda müvekkiline atfedilecek kusur olmadığını, bu belgeyle ilgili mevzuattaki 16.9.2009 tarihindeki düzenlemeden sonra gerekli yazıyı aldığını ileri sürerek itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın Ticaret Mahkemesinde görülemeyeceğini ve dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerektiğini, davacının şartname gereğince ibraz etmesi gereken güzergah izin belgesini zamanında teslim etmediğini ve bu sebeple de davacının işe başlama tarihi olan 1.7.2009 belgeleri teslim tarihi olan 24-25 Eylül 2009 tarihleri arasında ceza uygulanmak suretiyle hakedişlerin hazırlandığını, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacı alacaklarından ceza uygulaması yoluna gidilmesinin T.M.K.nın 2. maddesi gereği iyiniyet kuralına uygun bir davranış niteliğinde olmadığı, davacının gerekli izin belgesini ibraz etmede üzerine düşen tüm edimleri yerine getirdiği, ancak yönerge hükümlerinin değiştirilmesi yoluna gidildikten sonra taşıma işinde kullandığı kiralık araçlar yönünden izin belgesi alabildiği ve almış olduğu bu izin belgesini de davalı idareye verdiği, üzerine düşen edimleri tam ve eksiksiz olarak yerine getirdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, itirazın kısmen iptaliyle icra takibinin 313.337,66-TL asıl alacak üzerinden ve takip tarihinden itibaren avans faizi uygulanarak devamına, davacının birikmiş faiz talebinin feragat sebebiyle reddine, %40 icra inkar tazminatı olan 125.335,06-TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davanın taşıma ilişkisinden kaynaklanmış olmasına ve T.T.K.nın 4. maddesi gereği ticari dava niteliğinde kabul edilmesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2) Dava, taşıma bedelinin tahsili amacıyla yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı, İzmir Deniz İkmal Grup Komutanlığı Birliklerinin Personel taşımacılığı hizmet alımı işini yapılan ihale sonucu almış, taraflar arasında Personel Taşıma Hizmet Alımına Ait sözleşme düzenlenmiştir. Bu sözleşmenin 36.1.9. maddesine göre güzergah izin belgesi"nin davacı tarafından temin edileceği, bu maddenin ihlali halinde ise, yine sözleşmenin 36.3.12. maddesinde cezai yaptırım belirlendiği anlaşılmıştır. Her ne kadar davacı taraf, UKOME (Ulaşım Koordinasyon Merkezi) tarafından onaylanan İzmir Büyükşehir Belediyesi Servis Araçları Yönergesi gereği kiralanan araçlar için güzergah izin belgesi verilmediğini, 16.9.2009 tarihinde yapılan yönerge değişikliğiyle kiralanan araçlarla yapılan taşımalar için de güzergah izin belgesi verilmeye başlanıldığını, dolayısıyla 1.7.2009-17.9.2009 tarihleri arasında yönerge hükmü sebebiyle güzergah izin belgesi alamadığını ileri sürmüşse de, T.T.K.'nın 20/2. maddesi gereği basiretli bir tacir gibi hareket etme zorunluluğu olan davacının kiralanan araçlarla taşıma yaptığı taktirde İdareden izin alamayacağını bilmesi gerekip bunu sözleşme imzalarken bilmediğini ileri süremez. Yine, aynı sözleşmenin 36.1.8. maddesinde yüklenicinin hizmete tahsis edeceği araçların yasa ve yönetmelik hükümlerine uygun nitelikte ve evsafta olması gerektiği, yüklenicinin yasa ve yönetmelik hükümlerinin öngördüğü bütün yükümlülükleri yerine getirmek zorunda bulunduğu belirtilmekle (Güzergah izin belgesi, servis aracı uygunluk tespit belgesi dahil), UKOME tarafından onaylanan Servis Araçları Yönergesi gereği kiralanan araçlar için güzergah izin belgesi verilmediğini bilmediği iddiası dinlenemez. Bu durumda, bu hususun mücbir sebep olarak da kabul edilemeyeceği dikkate alınarak, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken belirtilen gerekçeyle davanın kabulüne hükmedilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, temyiz harcının istenmesi halinde iadesine, 21.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy