(2004 S. K. m. 257)
Dava: Taraflar arasında görülen davada A. 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 18.10.2011 tarih ve 2011/146 D.İş sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Meltem Akdeniz tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği düşünüldü:
Karar: İhtiyati haciz talep eden vekili, müvekkilinin 25.9.2011 tarihli ve 40.000 TL bedelli çekin alacaklısı olduğunu, alacağın rehinle temin edilmediğini ve borçlunun mal kaçırma ihtimali olduğunu ileri sürerek ihtiyati haciz kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, iddia ve dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu, çekin keşide tarihi üzerinde düzeltme yapıldığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir. Kararı, ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.
Dava, İ.İ.K.257. maddesi gereğince çeke dayalı olarak talep edilen ihtiyati haciz kararına dair olup davacı Denizbank 25.9.2011 keşide tarihli çeke dayalı ihtiyati haciz istemiştir. Her ne kadar keşide tarihinde düzeltme yapılmış ise de görünüşe göre düzeltme keşidecinin imzasıyla tasdik edilmiştir. Bu durumda İ.İ.K.nun 257. maddesindeki şartlar oluşmuş olduğundan ihtiyati haciz isteminin kabulüne karar vermek gerekirken yazılı gerekçeyle istemin reddedilmesi doğru görülmemiş kararın bu sebeple davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödenen temyiz peşin harcın istemi halinde temyiz edene iadesine, 18.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy