(6100 S. K. Geç. m. 3)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 21.06.2012 tarih ve 2012/139-2012/135 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin 2004/1840 ve 2006/11 mobilya emtiaları için endüstriyel tasarım tescilinin bulunduğunu, davalının da aynı sektörde ve aynı iş merkezinde faaliyette bulunduğunu, davalının müvekkiline ait tasarımların taklitlerini üreterek satması nedeniyle ceza kovuşturması başlatıldığını, davalının bu aşamada uzlaşma teklif ederek 25.04.2006 tarihli sözleşmeyle bir daha müvekkilinin tasarım haklarını ihlalde bulunmayacağı yönünde taahhütte bulunarak 20.000,00 USD cezai şartı kabul ettiğini, davalının bu taahhüdüne rağmen müşterilerden aynı ürünün siparişini aldığını ve TPE'ye aynı ürünler için tasarım tescil başvurusunda bulunmasının müvekkilinin endüstriyel tasarım tescilinden kaynaklanan haklarına tecavüz ve aynı zamanda sözleşmeye aykırılık olduğunu ileri sürerek, davalı tecavüzünün ve sözleşmeye aykırılığının tespitine, önlenmesine, tasarımlar için 2.000,00 TL tazminat ve cezai şart nedeniyle 20.000,00 USD'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalının davacının tasarım haklarına tecavüz ettiğinin tespitine, taahhüdünü ihlal etmesi nedeniyle 20.000 ABD doları cezai şartın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalının tasarım başvurusu yapmasının tasarım haklarına tecavüz oluşturmaması nedeniyle tasarım başvurusuna bağlı diğer maddi ve manevi tazminat taleplerinin ve başvuru nedeniyle tecavüze ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanmasına, aşağıda yazılı bakiye 1.422,95 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy