(6098 S. K. m. 56)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret (Kadıköy 1. Asliye Ticaret) Mahkemesi'nce verilen 06.10.2009 tarih ve 2007/641-2009/655 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Z. Ç. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşüldü düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiliyle dava dışı Otostop Otomotiv Servis Hizmetleri San. ve Tic. A.Ş. arasında franchising sözleşmesi imzalandığını, davalının franchising sözleşmesini daha sonra dava dışı yukarıda bahsedilen firmadan devraldığını ve sözleşmeyi haksız olarak feshettiğini ileri sürerek, 8.000,00TL alacak, haksız tahsil edilen 2.742,00 TL reklam ve tanıtım bedeli ile 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının kendisine ihtarname gönderilmediği için ve sözleşmeden doğan yükümlülüklerini ihlal etmediği, davalının sözleşmenin 6.12 haklı fesih başlıklı maddesi uyarınca ve buradaki hükümlere uygun olarak da feshetmediğinin anlaşıldığı, bu maddeye göre davalının fesih hakkını kullanabilmesi için davacıya bir ay öncesinden bir yazılı ihbarda bulunması ve bir ayın sonu itibarıyla geçerli olacak şekilde sözleşmeyi feshetmesi gerekeceği ancak davalının bu şekilde davranmadığı ve bu sebeple kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 6.345,13 TL'nin davalıdan tahsiline, Franchise sözleşmesinin haksız olarak feshedilmesi nedeniyle davacı şirketin ticari itibarının zedelendiğine ilişkin olarak da manevi tazminatın ödenmesini gerektirir koşulların bulunmadığı gerekçesiyle bu yöndeki talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2) Ancak mahkemece, yapılan hesaplama neticesinde, geri ödenmesi gereken toplam tutarın, giriş bedeli ve reklam bedeli dahil 6.345,13 TL (KDV Dahil) olarak belirlenerek, bu bedel üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa ki taraflar arasındaki sözleşmenin 5-Parasal Şartlar/5.1.Franchise Giriş Bedeli başlıklı maddesi: İşbu anlaşma uyarınca franchise alan, franchise verene anlaşmanın imzası anında franchise giriş bedeli olarak bir kereye mahsus olmak üzere 6000USD(altıbinUSD) ödeyecektir. Söz konusu bedel, franchise verenin hak edilmiş kazancıdır ve her ne sebeple olursa olsun geri ödenmez, ... hükmünü haizdir. Belirtilen hüküm değerlendirilmeksizin niteliği ve hangi kalem işlemle ilgili olduğu belirtilmeden yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.
Sonuç: (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy