MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.02.2013 tarih ve 2012/319-2013/44 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının müvekkili bankanın müşterisi olduğunu, davalının bankaya gelerek hesabına para yatırdığını ancak yatırdığı paranın para sayma makinesi tarafından yanlış sayılması sonucunda davalının hesabına 13.090 TL fazladan para yatırıldığının kayıtlara işlendiğini, daha sonra yapılan kontrollerde davalı tarafından bu miktarın yatırılmadığının belirlendiğini ileri sürerek, 13.090 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili tarafından yatırılan paranın miktarının 34.885 TL olduğunu, buna ilişkin olarak dekont tanzim edildiğini, daha sonra cari hesap bakiyesinin davacı bankaya sorulduğunu ve yine aynı miktarın müvekkiline bildirildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının bankaya para yatırmak için müracaat ettiği, gişe görevlisine teslim ettiği para destesinin 496 adet olamayacağının kamera kayıtları ile açıkça görüldüğü, dekontta yazılı bulunan 496 adet banknotun para sayma makinesi tarafından ancak üç defada sayılabilmesi mümkünken izlenen görüntülerde üç defa sayım yapılmadığının belirlendiği, para sayma makinesinin arızalanması sebebiyle sayılan paraların alınarak tekrar makinenin sayma kısmına bırakılması sonucunda mükerrer sayım yapıldığı, davalının gişeden ayrılması üzerine gişe görevlisinin davacının paralarını tekrar saymaya çalıştığı sırada gelen müşteri ile ilgilendiği, gelen müşteriden aldığı paraları davalının paralarıyla karıştırmayarak ayrı bir yere bıraktığı ve bu müşteri ayrıldıktan sonra davalının yatırdığı paraları tekrar sayarak kasa sayımı yaptığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalıya ait hesapta bulunan 13.090 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 670,65 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy