MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki kayyım tayinine ilişkin davanın yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı vekili tarafından yazılı emir yoluyla temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Davalı vekilinin, yerel mahkemenin 27.11.2012 tarih ve 2011/130 – 2012/265 sayılı kararına, 12.04.2013 tarihli dilekçesiyle talep ettiği yazılı emir yoluyla bozma istemine yönelik olarak yapılan incelemede; yerel mahkemece 10.05.2013 tarihli form gereğince, bu yoldaki istemin incelenmesi için dava dosyası Yargıtay’a gönderilmiş ise de, 6100 sayılı Yasa’nın Geçici 3. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1086 sayılı Yasa’nın 429 vd. maddeleri uyarınca, ancak Adalet Bakanlığı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulabileceği hükmü karşısında, ilgili makamca bu yolda bir istemde bulunulmaksızın davalı vekilinin bu yoldaki istemiyle ilgili olarak bu aşamada bir karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın konuyla ilgili yasal gereğinin takdir ve ifası için mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin yerel mahkemenin 27.11.2012 tarih ve 2011/130 – 2012/265 sayılı kararının yazılı emir yoluyla bozulması yolundaki istemiyle ilgili olarak bir karar verilmesine yer olmadığına, konuyla ilgili yasal gereğinin takdir ve ifası için dava dosyasının yerel mahkemeye iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy