MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 11/04/2018 tarih ve 2017/40 E- 2018/135 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 24/05/2019 tarih ve 2018/1210 E- 2019/614 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, "Bone porcelain" ibaresinin porselen sektöründe genel bir ibare olduğunu ve "kemik tozu konularak üretilen porselenleri" ifade ettiğini, "Style" ibaresinin de dilimize dahi yerleşmiş genel bir ibare olduğundan, marka olarak tescilinin talep edilemeyeceğini, bu nedenle davalı şirketin 2015/101332 sayılı "GÜRAL BONE PORCELAIN STYLE" ibareli marka başvurusunun tescilinin mümkün olmadığını, bu amaçla müvekkilinin başvuruya itirazının, davalı TPMK YİDK’nın 2016-M-11304 sayılı kararı ile haksız şekilde reddedildiğini ileri sürerek, davalı TPMK YİDK kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, dava konusu başvurunun 556 sayılı KHK 7/1-a bendi kapsamında mutlak red sebebinin bulunmadığı, başvuruda yer alan "BONE PORCELAN STYLE" ibaresinin başvuru kapsamındaki 21. sınıf emtialar yönünden 556 sayılı KHK 7/1-c maddesi açısından tanımlayıcı ve açıklayıcı şeklinde "kemik porselen sitili" olarak Türkçe'ye çevrilebileceği anlaşılabilse de marka başvurusunun aynı zamanda "GÜRAL" ibaresini asli unsur olarak içerdiğinden, bu tanımlayıcılık halinin ön planda değil, tali veya geri planda göze çarptığı, 556 sayılı KHK 7/1-c bendi kapsamında mutlak red sebebinin de somut olayda bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/02/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy