MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 22.02.2017 gün ve 2014/1498 - 2017/102 sayılı kararı onayan Daire'nin 20.05.2019 gün ve 2018/2319 - 2019/3929 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davacının davalıya gümrük müşavirliği hizmeti verdiğini, tarafların toplam 4 adet sözleşme imzaladıklarını, sözleşmelerin konusunun genel ve özel antrepolarının stok kayıtlarının ve eşya giriş çıkış kayıtlarının tespiti olduğunu, sözleşmelerde ücretin peşin ödeneceğinin kararlaştırılmasına rağmen peşin ödeme yapılmadığını, müvekkilinin işlerin aksamaması için kısmî ödemeye rağmen işe devam ettiğini ileri sürerek, davacının verdiği hizmete karşılık ödenmeyen bakiye alacağı olan 94.085,00 TL'nin ticari faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişkinin sadece 4 adet sözleşme ile sınırlı olmadığını, davacının teslim ettiği ev ve ofis mobilyalarının 2001 yılı Eylül ayından itibaren aylık 1.000,00 TL karşılığında depoda muhafaza edildiğini, davacıya Haziran-Temmuz 2010 tarihinde yemekli yat gezisi ve eğlence hizmeti verildiğini, ayrıca davacıya 75 kez ve her birinde 500 TL bedelle araç tahsis edildiğini, tüm bu hizmetler nedeniyle 01.09.2010 tarihli 175.017,60 TL'lik fatura tanzim edildiğini, davacıya tebliğ edilen faturaya herhangi bir itirazda bulunulmadığını, davacıya değişik tarihlerde ödemeler yapıldığını, fatura bedeli ve yapılan ödemelerin toplamından takas mahsup işlemi yapıldığında davalının bakiye 103.222,60 TL alacaklı bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 22.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy