MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 09.05.2019 tarih ve 2016/196-2019/228 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin tasfiye memuru vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, yurtdışında bulunan Benjamin Tekstil Ltd. Şti. tarafından ... TCLU403597/6 numaralı konteyner ile gönderilen malların 04/08/2008 tarihinde limana ulaştığını ve davalı tarafından teslim alındığını, ilk parti olan bu mallara ilişkin davalı tarafından iki ayrı varış ihbarnamesi gönderildiğini, liman masraflarının talep edildiğini, davacı şirketin söz konusu masrafları 07/08/2008 tarihinde davalının hesabına ödendiğini, buna rağmen davalının malları davacıya teslim etmediğini, 12/08/2008 tarihinde NYKU4124415 NYKU4063161 TCKU 9092966 TCKU 9095501 numaralı konteynırlar ile gelen ve aynı firma tarafından gönderilen ikinci parti mallarında davalı tarafından teslim alındığını ve varış ihbarnamesinin davacıya bildirildiğini, birinci parti malları teslim etmeyen davalının ikinci parti mallara ilişkin gönderdiği varış ihbarnamesinde haksız olarak navlun ücreti talep ettiğini, davacıya gönderilen her iki parti malın da aynı şirket tarafından aynı uluslararası taşıma usulü CIF ile gönderildiğini, CIF'li satışlarda navlun ve sigorta ücretlerinin varış limanına kadar gönderici firma tarafından karşılandığını, davacıya gönderilen her iki parti mala ilişkin navlun ücretinin CIF 'li satış usulü olması nedeniyle gönderici firma tarafından karşılandığını, aksini ispat külfetinin davalıya ait olduğunu, gönderilen malları limanda teslim alarak davacıya teslim etmekle yükümlü olan davalının taşımadan doğan navlun ücretini talep etmesinin hukuki dayanağının olmadığını, davalının kusurlu davranışları sonucu malların teslim alınmaması nedeniyle davacıya verilmiş olan birçok siparişin iptal edildiğini, davacının birçok müşterisi ile olan ilişkilerinin bozuk olduğunu, davacının büyük zarara uğradığını ileri sürerek, şimdilik 10.000.- TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline, gönderilen malların davacıya teslimine karar verilmesini talep dava etmiş, ıslah dilekçesi ile istemini artırmıştır.
Davalı, cevap dilekçesi sunmamış ve duruşmalara katılmamıştır.
Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre yapılan yargılama sonucunda; emtiaların ilk kısmının 04/08/2008 tarihinde ikinci kısmının ise 12/08/2008 tarihinde varma limanına ulaştığı, davacının iptal olunan ilk siparişini 08/08/2008 tarihinde aldığı ve 17/09/2008 tarihinde iptal etmek durumunda kaldığı, ikinci siparişini ise 14/08/2008 tarihinde aldığı ve 25/08/2008 tarihinde iptal etmek durumunda kaldığı, davalı tarafın 10/09/2008 tarihinde ilk taşıma için navlun, ikinci taşıma için navlun ve lokal masrafların ödenmesini talep ettiği, davacının ikinci parti malların teslimi için üzerine düşen lokal masrafları ödemediği, davacının halihazırda iptal edilmemiş siparişi bulunduğu bu nedenle 10/09/2008 tarihi ile siparişin iptal edildiği 17/09/2008 tarihleri arasında lokal masraf borcunu ödemediği gibi bu tarih aralığında siparişi yerine getirebilmek adına ETTK 1078 maddesi gereği malların tedbiren teslimini talep etme yolunu kullanmadığı, bu nedenle Borçlar Kanunu 52. maddesi gereği, her ne kadar davacı taraf ağır kusurlu olarak kabul edilemese de, ticari hayatın mahiyeti gereği tacirlerin basiretli davranması gerektiğinden tazminattan %20 takdiri indirim yapılarak davanın kısmen kabulü ile 130.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemin reddine, dava konusu Kumport limanından bulunan FSCU 680530/0 numaralı, Marport limanında bulunan TCKU9092966, NYKU4124415, TCKU 9095501 ve NYKU 4063161 numaralı Konteyner muhteviyatı emtiaların davacıya aynen teslimine, TCLU 4... numuralı konteyner yönünden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Kararı, tasfiye memuru vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, tasfiye memuru vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, tasfiye memuru vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6.660,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden tasfiye memurundan alınmasına, 23/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy