MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 09/04/2019 tarih ve 2017/353-2019/110 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan farklı tarihlerde ticari kredi kullandığını, davalı bankanın kredinin tahsisi için zorunlu olan masraflar dışında komisyon adı altında dava dilekçesinde sıralanan bir kısım kesintiler yaptığını, genel işlem koşulları bakımından yapılan kesintilerin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, zorunlu masraf karşılığında alınmadığını ileri sürerek komisyon tahsili adı altında kesilen 17.043,97 TL’nin faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacıyla 2.000.000,00 TL limitli 17.08.2011 tarihli kredi sözleşmesi imzalandığını, kullandırılan kredi tutarının 1.951.008,62 TL olduğunu, kredi kullanımı için 12 adet başvuru yapıldığını, müvekkilince verilen tekliflerin davacı tarafından kabul edildiğini, davacının talebinin sözleşmeye ve kanuna aykırı olduğunu, limit dahilinde yapılan sözleşmelerin davacıyla müzakere edildiğini, kesintilerin hukuka uygun olduğunu, davacının basiretli bir tacir olarak sorumlu olduğunu, müvekkilinin ücret isteme hakkının bulunduğunu, 818 sayılı BK hükümlerinin cari olduğunu, genel işlem koşulu olarak nitelendirilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; taraflar arasındaki sözleşmenin genel kredi sözleşmesi olduğu, davacının tacir olup basiretli tacir gibi davranması gerektiği, davacı tarafından kullanılan kredilerin ticari kredi mahiyetinde olup, sözleşmede kararlaştırılan masraf kalemlerinin haksız şart olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı, bilirkişi tarafından düzenlenen raporda diğer bankalardan gelen cevabi yazılar gözönünde bulundurulduğunda, davalı bankanın diğer bankalara nazaran fahiş bir tahsilatının söz konusu olmadığı, işlemin yasal mevzuata ve bankacılık uygulamalarına uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy