MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)
Taraflar arasında görülen davada Çine Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 09/04/2019 tarih ve 2017/356-2019/120 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin Haziran - Temmuz 2009 tarihinde M/V Sea Power isimli gemi ile Birleşik Arap Emirliklerine taşınmış olan davalıya ait yük ile ilgili olarak acentelik hizmeti vermek üzere davalı tarafından yetkilendirildiğini, acentelik hizmeti kapsamında davalı adına yapılan işlemler nedeniyle bir takım masraflar ve müvekkili lehine acentelik ücreti oluştuğunu, davalıya 04/02/2010 tarihli 438,36 USD bedelli fatura ile 22.616,59 USD bedelli iki adet fatura kesildiğini, fatura bedellerinin bir kısmının davalı tarafından ödendiğini, bakiye 23.054,95 USD tutarında fatura bedelinin ödenmediğini, ihtarnameye rağmen ödenmeyen borç nedeniyle Çine İcra Müdürlüğü'nün 2010/2003 esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını ve davalının takibe haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının icra dosyasına vaki itirazının iptali ile %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, icra takibine dayanak gösterilen iki adet faturayı kabul etmediklerini, faturaların müvekkiline tebliğ olunmadığını, müvekkilinin ödeme emrinin tebliğ ile faturalardan haberdar olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; sunulan hizmetler dolayısıyla davacının 23.054,95 TL bakiye alacağı olduğu, davacının alacak mesnedi gösterdiği dava konusu faturalarda belirtilen masraf ve ücretlerin miktar olarak dönemi de dikkate alınarak piyasa rayiçlerine uygun, kadri marufunda ve makul olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, İcra Müdürlüğünün 2010/2003 esas sayılı dosyasına yapılan itirazın kısmen iptaline, takibin 23.054,95 USD asıl alacak üzerinden, asıl alacağın takip tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi gereğince faiziyle birlikte devamına, davalının haksız çıktığı 23.054,95 USD esas alacak miktarının takip tarihindeki TL karşılığı üzerinden hesap edilen %40 oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6.716,83 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 16/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy