(6100 S. K. m. 370)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın kabulüne dair verilen 11/09/2019 tarih ve 2019/838 E- 2019/823 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin "FORM" ibareli pek çok markasının bulunduğunu, 2007/65502 sayılı "FORM PLUS" ibareli markasının da olduğunu, müvekkilinin bu markalarının serisi niteliğindeki 2013/41764 sayılı "FORM+" ibareli marka tescil başvurusunun, davalı Şirketin 2002/32768, 98/016556, 2007/15426, 2011/22810, 2011/22804, 2006/03168 sayılı ve "botanv form", "doğadanform", "doğadanform d-tks", "doğadanform elma kromlu", "doğadanform misir püsküllü", "doğadanform ptus" ibareli markalarına dayanarak yaptığı itirazı sonucunda, davalı TPMK YİDK'nın 2015-M-9002 sayılı kararı ile kısmen reddine karar verildiğini, oysa müvekkilinin "FORM" markalarının tanınmış marka statüsünde olduğunu ve önceki marka tescillerinin müktesep hak sağladığını ileri sürerek, davalı TPMK YİDK'nın anılan kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı Şirket vekili, taraf markalarının benzer olduğunu, davacının 2007/65503 sayılı markasının kullanılmama nedeni ile hükümsüz kılındığını, taraf markaları arasında iltibas tehlikesinin oluştuğunu savunmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince Dairemiz bozma ilamına uyularak, davacı tarafın marka başvurusunda yer alan “+” ibaresi ile davalı tarafın redde mesnet markasın yer alan “plus” ibaresinin ayırt edici nitelikleri bulunmadığı ve kimsenin de tekeline bırakılamayacak işaretlerden olduğu, bu itibarla davacının başvurusuna konu "Form +" unsurlu marka başvurusunun tescil kapsamında yer alan malların, daha önceden yine davacı adına tescilli "FORM" ibareli markaların kapsamlarında da yer aldığı, hem başvuru konusu, hem de önceki markaların ayırt edici unsurunun "Form" ibaresi olduğu, söz konusu ibarenin davacı tarafça uzun yıllardır ve çekişmesiz olarak kullanıldığı, dava konusu başvuru markasının seri marka oluşturma çabasının bir ürünü olduğu gözetildiğinde, davacının önceki tarihli "FORM" ibareli markalarının işbu davanın konusunu oluşturan başvuru yönünden davacı taraf için müktesep hak teşkil ettiği, bu nedenlerle dava konusu marka tescil başvurusunun tümüyle kabulüne karar verilmesi geretiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalı Türk Patent ve Marka Kurumunun 2015/M-9002 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davalı şirket vekili ve davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı şirket ve davalı TPMK vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı şirket ve davalı TPMK vekillerinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 24.06.2020 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi. (¤¤)