MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 02.04.2019 tarih ve 2016/310-2019/69 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı; taraflar arasında 21.10.2011 tarihli Genel Kredi Sözleşmesi düzenlendiğini, bu sözleşmeye istinaden davalı bankadan 25.01.2013 tarihinde 60 ay vadeli 60.000,00 TL bedelli kredi kullandığını, krediyi 18.04.2013 tarihinde erken kapattığını, erken ödeme tutarı olarak kendisinden 5.014,28 TL ücret kesildiğini, alınan bu ücretin fahiş ve yersiz olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak 3.840,82 TL'nin 18/04/2013 ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı bankadan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; taraflar arasında imzalanan kredi sözleşmesinin ticari kredi niteliğinde olması nedeniyle alınan erken ödeme komisyon ücretinin haklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında ticari kredi sözleşmesi düzenlendiği, sözleşmede erken ödeme komisyonu oranının belirli olmadığı, davalının Merkez Bankasına bildirdiği erken kapatma komisyon oranının %2 olduğu, ayrıca emsal bazı bankalarda da o tarihteki erken kapama komisyonu oranının %2 olduğu, davalı bankaca kesilen erken kapama komisyonunun yüksek olduğu, bankanın uygulayacağı erken kapama komisyonu oranının %2 olabileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile, 3.840,82 TL'nin 19/02/2015 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan borcun erken kapatılması nedeniyle kesilen erken kapama komisyonunun iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, sözleşmede erken kapama komisyonunun tahsil edileceğine dair hüküm bulunduğu, ancak komisyon oranının belirlenmediği, emsal banka uygulamasına göre %2 miktarındaki erken kapama komisyonu oranının makul olduğu, ayrıca davalının Merkez Bankasına bildirdiği erken kapatma komisyon oranının %2 olduğu, bu oranı aşan miktardaki tahsilatın haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Ancak davacı 25.01.2013 tarihinde 60 ay vadeli 60.000.- TL bedelli kredi kullanmış olup, yaklaşık 2 ay sonra ana para tutarı olan 58.673,15 TL'yi ödeyerek krediyi erken kapatmıştır. Davacının ödemesi gereken kredi faiz tutarı 26.237,48 TL olup, davacıdan tahsil edilen erken kapama komisyonu ise 5.014,28 TL'dir. Bu durumda, mahkemece, davacının krediyi aldıktan çok kısa bir süre sonra kapattığı da gözetilerek, davalı bankanın aldığı komisyon ve masrafların emsal banka uygulamalarına göre orantılı olup olmadığı yönünde gerekirse yeniden bilirkişi raporu alınarak makul miktardaki erken kapama komisyonu tutarının tespit edilmesi gerekirken, mahkemece emsal uygulamasını bildiren bazı bankaların cevabi yazısındaki oranların dikkate alınarak davacının kalan ana para borcu üzerinden hesaplama yapılıp yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamış olup, kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 10/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy