(6100 S. K. m. 370) (T.C. Emekli Sandığı Yoklama Yönetmeliği m. 6)
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 13. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 26.11.2019 tarih ve 2018/256-2019/357 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili ve davalı banka vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkili kurumdan dul aylığı almakta olan 08.12.2001 tarihinde vefat eden ...'un 01.01.2002-31.11.2004 tarihleri arası 11.552,09 YTL tutarındaki dul aylıkları ile 2003-2004 yıllarına ait 204,24 YTL vergi iadesi tutarı olmak üzere toplam 11.756,33 YTL'nin haksız ve yersiz olarak davalı ..... Bankası'nda bulunan hesabından tahsil edildiğini, davalı ...'un ...'un vefatından sonra evinde kendisine maaş ödenmiş gibi gösteren tutanakları imzalayan kişi olduğunu, haksız kişilere yapılan ödemeler nedeniyle kurumun zarara uğratıldığını ifade ederek fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak suretiyle kurum alacağı 11.756,33 YTL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilen karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ..... Bankası A.Ş. vekili; ...'un 08/12/2001 tarihinde vefat ettiğini, buna karşın müteveffanın aylıklarının davacı kurum tarafından müşteri hesabına yatırılmaya devam edildiğini, aylıkların müteveffanın torunu Ali Akay tarafından çekildiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.
Davalı ... vekili; ...'un torunu ile birkç kez evine gidip dekont imzalatıp maaş ödemesi yaptığını, iddiaları kabul etmediğini, kaldı ki banka çalışanı olmayıp temizlik elemanı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak toplanan delillere, bozma ilamı ile bilirkişi ek raporunun içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre, konu ile ilgili soruşturma dosyasında ölen kişiye fiilen ödeme yapılması işleminde bankanın kusurlu olduğunun belirtildiği, davalı bankanın T.C. Emekli Sandığı Yönetmeliğinin 6. Maddesi uyarınca emekli sandığı iştirakçilerinin yılda bir defa birinci dönem 3 aylıklarının ödeme tarihi esas alınmak suretiyle yoklama belgelerini inceleyerek aynı yönetmeliğin 10 maddesi uyarınca davacı kuruma göndermekle yükümlü olduğu,
davacı idarenin nüfus müdürlüğüne emekli aylığı bilgisini bildirmeyerek ölüm olayına geç muttali olduğu, buna karşılık davalı bankanın da yoklama işlemlerini ihmal ettiği, buna göre davacı kurumun emekli aylığı bilgisinin nüfus müdürlüğüne bildirmemesinden dolaylı % 30, davalı bankanın ise gerek yoklama işlemlerini yerine getirmemesi gerekse hasta olduğundan bahisle evde ödeme yapılması olayında % 70 oranında kusurlu oldukları, buna göre sebepsiz ödenen 11.756,33 TL'den davalı bankanın % 70 kusuruna isabet eden tutarın 8.229,43 TL olarak hesaplandığı, davalı ... hakkında daha önce verilen red kararının kesinleştiği gerekçesiyle, davalı ... hakkında açılan davanın reddine, davalı ..... Bankası yönünden davanın kısmen kabulüne, 8.229,43 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ..... Bankası'ndan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ve davalı ..... Bankası vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı banka vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı banka vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 507,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Banka'dan alınmasına,26.11.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)