(6100 S. K. m. 353) (551 S. KHK. m. 7)
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 27.03.2018 tarih ve 2017/112 E. - 2018/69 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 24.01.2020 tarih ve 2018/1854 E. - 2020/65 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin gıda üretimi ve yiyecek içecek sağlanması hizmetlerinde faaliyet gösteren tanınmış bir firma olduğunu, Türkiye'de de 2012/78756, 2012/78769 ve 2012/78759 sayılı tescilli markaların sahibi bulunduğunu, müvekkilinin 2016/76401 sayı ile “panera bread+şekil” markasının tescili için 35. sınıfta yaptığı marka tescil başvurusunun, davalının 2017-M-72 sayılı YİDK kararı ile 2012/63034 sayılı “panera” ve 2015/74671 sayılı “panera mühendislik makine” markaları nedeniyle 556 sayılı KHK.'nın 7/1-b bendi uyarınca reddedildiğini, oysa söz konusu markalar ile müvekkilinin markalarının aynı ya da ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadıklarını ileri sürerek davalı TPMK YİDK'in 2017-M-72 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; başvuru kapsamında tescili talep edilen emtialardan yalnızca “restoran ve kafelerin kurulması ve/veya işletilmesinde teknik ve iş yönetimi destek hizmeti sağlanması” hizmetlerinin redde mesnet gösterilen markaların kapsamında bulunan bir kısım hizmetlerle aynı tür olduğu, bununla birlikte dava konusu 2016/76401 sayılı “panera bread+şekil” ibareli başvuru markası ile 556 sayılı KHK.'nın 7/1-b bendi uyarınca redde mesnet gösterilen markalar arasında aynı/ayırt edilemeyecek düzeyde bir benzerliğin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile TPE YİDK'nın 09/01/2017 tarih 2017-M-72 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.
Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi'nce; davacı başvurusu ile redde mesnet markaların stilize edilmiş yazım şekilleri ve markalarda yer verilen karakteristik logolar dikkate alındığında dava konusu 2016/76401 sayılı “panera bread+şekil” ibareli başvuru markası ile 556 sayılı KHK.'nın 7/1-b bendi uyarınca redde mesnet gösterilen markalar arasında, aynı/ayırt edilemeyecek düzeyde bir benzerliğin bulunmadığı gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20.01.2021 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi. (¤¤)