MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 05.09.2018 tarih ve 2017/179 E. - 2018/376 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 30.01.2020 tarih ve 2018/1936 E. - 2020/133 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin 2010/15958 sayılı "THERMOLİNE" ibareli tescilli markası bulunduğunu, davalıya ait 2014/61118 sayılı "THERMOLİFE" ibareli markanın Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/390 E. -2017/85 K. sayılı kararı ile kısmi hükümsüzlüğüne karar verildiğini ve kararın 10.04.2017 tarihinde kesinleştiğini, davalı şirketin müvekkili ile aynı sektörde faaliyet gösterdiğini, markası kısmen hükümsüz kılınmasına rağmen davalının markasını hükümsüz kılınan sınıflarda kullanmaya devam ederek müvekkili markasına tecavüzünü sürdürdüğünü, bu nedenle müvekkilinin ciddi bir gelir kaybına uğradığını ileri sürerek müvekkili adına tescilli markaya tecavüz teşkil eden davalı fiillerinin önlenmesine ve durdurulmasına, thermolife markalı ürünlere, kaşelere, basılı kağıtlara, tabelalara el konulmasına, el konulan ürünlerin masrafı davalı tarafından karşılanmak kaydıyla imhasına, davalı internet sitesinde tecavüz teşkil eden içeriğin kaldırılmasına, bu siteye erişimin engellenmesine, tecavüz teşkil eden tüm fiillerin önlenmesine, şimdilik 1.000.-TL maddi ve 50.000.-TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; müvekkilinin hükümsüzlük davasında karar verildikten sonra "THERMOLİFE" markasını hükümsüz kılınan emtialarda kullanmadığını, davacı markasına tecavüz teşkil eden herhangi bir eyleminin bulunmadığını, thermolife ibareli tabelasını indirdiğini, müvekkilinin TPMK nezdinde 18.04.2017 tarihinde 2017/35352 işlem numaralı Thermoguard ısı yalıtım sistemleri şekil ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, bütün ticari faaliyetlerini bu marka altında yürüttüğünü savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; dava konusu mallar yönünden Kayseri 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/390 Esas, 2017/85 Karar sayılı kısmi hükümsüzlük kararının kesinleşmesinden sonra davalının söz konusu markayı kullandığının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi'nce; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 24.02.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy