(6100 S. K. m. 353, 370, 372)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Isparta 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 02.10.2019 tarih ve 2019/63 E- 2019/267 K. sayılı kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 20.01.2020 tarih ve 2019/2558 E- 2020/33 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı kurum nezdinde 2007/41187 tescil numaralı markasının bulunduğunu, markanın on sene sonra yenilenmesinin gerektiğini bilmediğini, kendisine her hangi bir tebligat yapılmadığını, davalı kurumun bu konuda marka sahiplerini bilgilendirmesi gerektiğini, bu olay nedeni ile mağdur olduğunu ileri sürerek, markanın yenilenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir
Davalı vekili, müvekkili kurumun marka yenilemesine ilişkin verdiği bir karar olmadığı gibi Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun da her hangi bir kararının bulunmadığını, markanın yenileme işleminin müvekkili tarafından yapılabileceğini, bu hususun mahkemenin yetki ve görev alanında olmadığını, bu nedenle davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk derece mahkemesi, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, marka yenilenmesi konusunda mahkemenin görev ve yetkisinin bulunmadığı, davacının dava açmakta korunmaya değer ve güncel ve dava anında var olması gereken bir hukuki yararının bulunması gerektiği, ancak davacının bu yönde bir hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı tarafından istinaf edilmiştir.
İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, gerek 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname gerekse 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu kapsamında mahkeme kararları ile marka yenilenmesine karar verilebileceği yönünde bir açıklık bulunmadığı, marka yenileme hususunun gerekli şartların varlığı halinde davalı kurum tarafından yerine getirildiği, davacının bu yönde her hangi bir görev ve yetkisi bulunmayan mahkemeden talepte bulunmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin ilk derece mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 23.03.2021 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi. (¤¤)