(6102 S. K. Geç. m. 7) (6100 S. K. m. 355, 369, 371)
Taraflar arasında görülen davada Konya 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 13.03.2019 tarih ve 2019/56 E- 019/112 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 23.01.2020 tarih ve 2019/677 E-2020/129 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı kurum temsilcisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacının dava dışı İzotis Yalıtım İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında Konya 1. İcra Müdürlüğü'nün 2018/453 Esas sayılı dosyası üzerinden icra işlemleri başlattıklarını, Konya Ticaret Sicil Müdürlüğü’nün TTK'nın geçici 7. maddesi gereğince dava dışı şirketin ticaret sicilinden re’sen terkin edilmiş olduğundan icra dosyasında işlem yapılamadığını ileri sürerek dava dışı İzotis Yalıtım İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ihyasına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı kurum, davaya cevap vermemiştir. Davalı kurum temsilcisi duruşmadaki beyanında dava konusunda taktiri mahkemeye bıraktıklarını, ancak müdürlüğün davada yasal hasım olduğundan dolayı aleyhlerine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davanın TTK’daki genel tasfiye hükümlerine tabi olmayıp TTK’nın geçici 7. madde kapsamında olması nedeniyle tasfiye memuru adayına ihtiyaç olmadığı, ihya talebine konu şirketlerin son yöneticilerinin veya varsa son tasfiye memurlarının dava edilmesine gerek görülmediği, davacının şirketin ihyasını istemekte hukuki menfaatinin bulunduğu ve davanın 5 yıllık süre içinde açıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile Konya Ticaret Sicili'nin 31023 sicil numarasında kayıtlı İzotis Yalıtım İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin ticaret sicilinden terkinine ilişkin kaydın silinmesine ve şirketin ihyasına, Davalı TSM yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.
Konya Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davalı sicil müdürlüğünün kanunda olmayan bir hali esas alarak TTK geçici 7. madde uygulamak sureti ile terkin işlemi gerçekleştirmesinin normlar hiyerarşisine aykırı olduğu, davalı sicil müdürlüğünce yapılacak ihtarın öncelikle şirkete ya da yetkililerine tebliğ edilmeksizin doğrudan Ticaret Sicil Gazetesinde ilan suretiyle yapılmasının usule aykırı olduğu, ihyası istenilen şirketin terkin sebebinin münfesihlik durumunu gerektirmeyen oda kaydı silinmesi olması ve sadece Konya 1. İcra Müdürlüğü'nün 2018/453 Esas sayılı dava dosyasında yapılan takibin devamı işlemleri yönünden ihyasına karar verildiği gözetildiğinde şirkete tasfiye memuru atanmasına gerek bulunmadığı, davalının yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle davacının istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurularak davanın kabulü ile Konya Ticaret Sicili'nin 31023 sicil numarasında kayıtlı İzotis Yalıtım İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin ihyasına karar verilmiştir.
Kararı, davalı kurum temsilcisi temyiz etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına ve temyiz edenin sıfatına ve temyiz sebeplerine göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı kurum temsilcisinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)