(6100 S. K. m. 370)
Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 27.02.2020 tarih ve 2018/397 E. - 2020/148 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait şeftali emtiasının Mersin'den Rusya’ya taşınmasını üstlendiğini, anlaşma gereği yükün zamanında ve sağlam olarak taşınıp alıcısına teslim edildiğini, anlaşmanın 19.800 USD taşıma bedeli üzerinden yapıldığını, davalının ticari ilişkiyi kabul ettiğini, ödemeler sonucu bakiye 10.800 USD navlun alacağı kaldığını, davalının borcunu ödememesi nedeniyle icra takibi başlatıldığını, davalının haksız olarak yetkiye ve borca itiraz ettiğini, faturaların davalı tarafa 16/09/2014 tarihinde kargo aracılığı ile iletildiğini, davalının 18/09/2014 tarihinde 3.000 USD ödeme yaptığını, davalının faturaların içeriğine itirazı olmadığını ve kısmi ödeme yaptığını, davalının yapmış olduğu toplam 9.000 USD ödeme dava sırasında düşülerek davanın 10.800 USD üzerinden ikame edildiğini ileri sürerek davalının itirazının iptaline, % 20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin adresinin Seferihisar'da olması nedeniyle icra dairesinin ve mahkemenin yetkisiz olduğunu, faturaların müvekkiline tebliğ edilmediğini ve müvekkilinin temerrüde düşürülmediğini, takip miktarı ile dava konusu edilen miktarın farklı olduğunu, müvekkilinin davacıya toplam 6.000 USD avans verdiğini, taşımada gecikmeler yaşandığını, bu nedenle müvekkilinin gecikme cezalarına katlandığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; davacı ile davalı arasındaki uyuşmazlığın taşıma sözleşmesinden kaynaklandığı, davacının davalıya ait şeftali emtiasını Zonguldak-Ukrayna-Rusya şeklinde kullanılacak güzergahla Moskova'ya taşınmasını üstlendiği, anlaşmanın 3 seferlik olduğu, davalının 18/09/2014 tarihinde 3.000 USD ve elden 6.000 USD ödeme yaptığı, taşıma bedeli konusunda taraflar arasında yazılı bir belgenin bulunmadığı, davacının davalıya kestiği faturaların davalı defterlerinde kayıtlı olmadığı, Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda bilirkişiler ... ve ...'dan alınan bilirkişi raporunda, davaya konu her bir taşımaya ait makul taşıma bedelinin 6.600 USD olduğunun, 3 taşıma için toplam makul taşıma bedelinin de 19.800 USD olduğunun tespit edildiği, bir kısım ödemelerden sonra davacının 10.800 USD navlun ücreti alacağının kaldığı anlaşılmış, icra takibi 16.800 USD ana para ve 38.64 USD üzerinden başlatılmış ise de, davalı-borçlunun itirazı sonrasında itirazın iptali davası, davacının gerçek alacağı olan 10.800 USD üzerinden harçlandırılarak açılmış, icra takibinde istenen birikmiş faiz de itirazın iptali davasına konu edilmediğinden davacının davası kısmen değil, tamamen kabul edilmesi gerektiği anlaşıldığı, davacının itirazın iptali davasında davalı-borçlunun itiraz ettiği kısımları hariç tutarak dava açmış olması ve buna rağmen davalının borcu inkâr etmeye devam etmesi nedeniyle, davalının itirazının haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının Mersin 3. İcra Müdürlüğü'nün 2014/9171 sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptali ile; takibin 10.800 USD ve takip tarihinden itibaren işleyecek % 3,65 oranında ticari temerrüt faizi üzerinden devamına, borcun tamamına itiraz edilmiş olması, takibin tamamen durmasına neden olunması ve alacağın likit olması nedeniyle 10.800 USD alacağın takip tarihindeki USD/kur karşılığı olan 2,2305 TL üzerinden hesaplanan 24.089,40 TL asıl alacağın % 20'si oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline ve davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.242,79 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15.03.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)