(6100 S. K. m. 353, 370)
Dava Ve Karar: Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 06.03.2018 tarih ve 2016/326 E- 2018/78 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 07.02.2019 tarih ve 2018/699 E- 2019/183 K. sayılı karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen temyiz dilekçesinin yapılmamış sayılmasına dair verilen 15.05.2019 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının davacıdan muhtelif tarihlerde gıda maddesi satın aldığını, borcunu ödememesi üzerine Bakırköy 2. İcra Müdürlüğü'nün 2016/6721 esas sayılı dosyasından icra takibi başlatıldığını, davalının icra dairesinin yetkisi yanında borcun tamamına itiraz ettiğini, itirazından sonra davacıya 47.410.-TL ödeme yaptığını, davalının yetki itirazı dikkate alınarak icra dosyasının yetkili Tekirdağ İcra Müdürlüğü'ne gönderildiğini, Tekirdağ İcra Müdürlüğü'nün 2016/7270 esas sayılı dosyasından gönderilen ödeme emrine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, 62.214.-TL yönünden davalının itirazının iptalini ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davalının davacıdan 17 adet fatura karşılığında 194.124,33 TL tutarında mal satın aldığı ve bedelini ödediğini, buna karşılık davacının 256.337,57 TL tutarında mal sattığını iddia ettiğini, malları teslim alan olarak gözüken ...’nun davalı şirkette hiçbir zaman çalışmadığını, malları teslim alan bir diğer kişi olan ... ...’nun ise mal teslim alma yetkisi bulunmadığı bu sebeple iş akdinin feshedildiğini, davalının ödeme emrinin tebliğinden sonra 47.410.- TL ödeme yaptığını ve borcunun kalmadığını belirterek, davanın reddini ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının ticari kayıt ve defterlerinin yasal şartlara haiz olduğu, buna göre, davacının davalıya 256.337,57 TL tutarında mal teslim ettiği, buna karşılık 194.122,80 TL tahsilat yaptığı, davacının davalıdan bakiye 62.214,77 TL alacağı olduğu, davalının ticari kayıt ve defterlerinin yasal şartlara haiz olmadığının bildirildiği gerekçesiyle davanın kabulüne itirazın iptaline ve icra inkara tazminatına karar verilmiştir.
Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; bilirkişi rapor içeriklerinde davalı tarafından da uyuşmazlık dönemine ilişkin mali müşavir onaylı olduğu ileri sürülen kayıt ve belgeler sunulduğu, kanunen tutulması zorunlu ticari defterleri incelemeye sunulmadığı, taraflarca sunulan belge defter ve kayıtlar incelenerek rapor hazırlandığının anlaşıldığı, davalı vekili tarafından, irsaliyeli faturalarda teslim alan olarak imzası bulunan ...'nun davalı şirket çalışanı dahi olmadığı, ... ...'nun ise mal kabul ve imza yetkisi bulunmadığının ileri sürüldüğü, ancak davalı vekilinin davaya cevap dilekçesi içeriğinde bu kişilerce imzalanmış fatura tutarlarının davalı şirketçe ödendiğini beyan ettiği, buna göre bu kişilerin yaptıkları mal teslim almaya yönelik işlemlerin davalı tarafından benimsendiği ve malların bedelinin ödendiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
Karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 15.05.2019 tarihli ek kararıyla, temyiz harçlarının zamanında yatırılmadığı gerekçesiyle davalılar vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş, söz konusu ek karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Temyiz harçları davalılar vekili tarafından süresinde yatırılmış olduğu anlaşılmakla ek kararın kaldırılarak ek karara karşı temyiz isteminde bulunan davalılar vekilinin asıl karara karşı ileri sürdüğü temyiz itirazlarının incelenmesine karar vermek gerekmiştir.
2-Davalılar vekilinin asıl karara ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin ek karara ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile, temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair ek kararın kaldırılmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 12.04.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)