MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Tüketici Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 15.06.2016 tarih ve 2014/1716 E. -2016/1277 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacının davalı bankadan aldığı ve hamili olduğu kredi kartından 02.05.2008 tarihinde sonra internet ortamında sanal kart oluşturularak harcama yapıldığını, yapılan bu harcamaların davacıya ait olmadığını, durumun davalı bankaya hemen bildirilmesine rağmen davalı bankaca davacıya ait olmayan harcama tutarlarının geri ödenmediğini, davalı bankanın yapılan sahte kart işleminde kusurlu olduğu ve gerekli tedbirleri almadığını belirterek kredi kartı ile 02.05.2008 tarihinden sonra yapılan harcamalardan dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı adına sanal kart oluşturulması gibi bir durumun söz konusu olmadığını, dava konusu işlemlerin davacının aktif olarak kullandığı kredi kartı ve hesabı üzerinden ve davacının hiç kimse ile paylaşmaması gereken kredi kartı şifresi girilerek ve diğer kredi kartı bilgileri kullanılarak yapılmış olduğunu, bu nedenle dava konusu işlemleri davacının yapmadığını ispat etmek yükümlülüğünde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesi’nin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacı vekilince, davanın daha önce 16.09.2008 tarihinde takipsiz bırakılarak yenilendiği, davanın ikinci kez 03.12.2015 tarihinde müracata bırakıldığı ve yenilenen davanın 10.03.2016 tarihli oturumda da mazeret bildirdiği ve mazeretinin ise belgelendirilmesi koşuluyla kabul edildiği, davacı vekili tarafından sunulan belgelerde 10.03.2016 tarihinde duruşmalarının olduğu ancak davacı vekilinin bu duruşmalarda hazır olduğuna dair herhangi bir belgenin sunulmadığı gerekçesiyle 10.03.2016 tarihli mazeretinin reddi ile davanın 10.03.2016 tarihli ara kara gereği 10.03.2016 tarihi itibariyle HMK 320/4. maddesi gereği davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 6502 sayılı Yasa'nın 73/2. maddesi gereğince tüketici mahkemelerinde tüketici tarafından açılan davalar harçtan muaf olduğundan davacıdan alınan temyiz başvuru harcı ve temyiz ilam harcının istek halinde davacıya iadesine, 09.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy