MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 8. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 05.09.2019 tarih ve 2018-226/259 sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 20.11.2019 tarih ve 2019-27/26 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkiline İstanbul 5. İcra Müdürlüğü'nün 2015/28700 E. sayılı dosyasında, 11.06.2018 tarihinde birinci haciz ihbarnamesinin tebliğ edildiğini, yasal sürede itiraz edilemediğinden borç yeddinde sayılarak ikinci haciz ihbarnamesi gönderildiğini, buna karşı da süresinde itiraz edilmediğinden üçüncü haciz ihbarnamesi gönderildiğini, ancak borçlu şirketin müvekkilinden herhangi bir alacağı olmadığını, müvekkilinin borçlu şirkete 25.05.2015 tarihinde ortak olduğunu, ancak bu şirketteki hisselerini 14.07.2015 tarihinde devrettiğini ve şirketle bir ilgisinin kalmadığını, şirkete herhangi bir borcu bulunmadığını ileri sürerek, İstanbul 5. İcra Müdürlüğü'nün 2015/28700 E. sayılı icra dosyasında borçlu şirkete borcunun bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, mahkemenin görevli olmadığını, asliye ticaret mahkemesinin görevli olduğunu, davanın takip borçlularına yönlendirilmesi gerektiğini, bu nedenle husumet yönünden davanın reddi gerektiğini, davacının borçlu şirket hissesini 25.05.2015 tarihinde devraldığını ancak bedelini ödemediğini, daha sonra hisseyi tekrar aynı kişiye 14.07.2015 tarihinde geri devrettiğini, bu satışın muvazaalı olduğunu, davacının amacının 225.000,00 TL değerindeki hissesinin bedelini ödememek için bu yola başvurduğunu, bir buçuk ay sonra hissenin aynı kişiye devrinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının takip borçlusu şirkete borçlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın görev ve husumet bakımından İİK'nın 89 maddesine uygun olarak açıldığı, davacının borçlu şirket hissesinin tamamını noter tasdikli hisse devir sözleşmesi ile devrettiği, durumun Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi’nde yayımlanarak tescil ve ilan edildiği hususlarının taraflar arasında ihtilafsız olduğu, davaya konu icra takip dosyasında hali hazırda şirket ortağı olan ve davacıdan şirket hissesini devralan ...'a da haciz ihbarnamelerinin gönderilip şirket hissesinin haczedildiği, davacıya haciz ihbarnamelerinin gönderildiği tarihte davacının takip borçlusu şirket ile herhangi bir hukuki bağı kalmadığı, devredilen hisseye ait ödenmemiş sermaye borcu varsa dahi devralan ...'ın bu yükümlülükle yani aktif ve pasifle hisseyi devraldığı, davacının bu devirle sorumluluğunun sona erdiği, dava dışı şirket ortağı ...'ın şirketteki payı için haciz ihbarnamelerinin 2016 yılında gönderilmiş olduğu ve herhangi bir itirazın söz konusu olmadığı, aynı hisse için devreden ve devralana haciz gönderilmiş ise de devirle davacının sorumluluğunun kalmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile İstanbul 5. İcra Müdürlüğü'nün 2015/28700 E. sayılı takip dosyasından davacıya gönderilen haciz ihbarnameleri nedeniyle davacının davalı alacaklı ... Granit San. Tic. Ltd. Şti. ile takip borçlusu Ardina Turizm Otelcilik Yatırım San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ...'e borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili istinaf etmiştir.
Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, hak düşürücü süre içinde açılan dava hakkında verilen ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 16/11/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy