MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.12.2017 tarih ve 2015/923 E- 2017/861 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nce bozmaya uyularak verilen 05.02.2020 tarih ve2019/2408 E- 2020/140 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Dava, davalı banka tarafından tahsil edilen erken kapama komisyon bedelinin tahsiline ilişkin olup, davacı tarafından 10.000 TL üzerinden açılmışsa da, 15.11.2017 tarihi itibariyle, yatırılan harç dikkate alındığında, ıslah yolu ile 66.318.- TL artırılarak toplamda 76.318.- TL ödenmesi talep ve dava edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulüne, 61.476,94 TL erken kapama komisyonunun dava tarihinden itibaren avans faizi işletilerek davalıdan tahsiliyle davacıya ödenmesine, fazla istemin reddine karar verilmiş olup, hükmü davacı vekili reddedilen kısım yönünden, davalı vekili ise kabul edilen 61.476,94 TL yönünden temyiz etmiştir. 6100 sayılı HMK’nın “Temyiz Edilemeyen Kararlar” başlığını taşıyan 362/1-a maddesiyle, Bölge Adliye Mahkemelerince verilen ve miktar veya değeri 40.000,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin olarak verilen kararlara karşı temyiz kanun yoluna başvurulamayacağı hüküm altına alınmıştır. Bu miktar, karar tarihi olan 05.02.2020 tarihi itibariyle 72.070,00 TL’dir. Her iki tarafın temyiz ettikleri miktarların, ayrı ayrı yukarıda yazılı madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır. 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, taraf vekillerinin davaya ilişkin karara yönelik temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12 Hukuk Dairesi tarafından verilen hükme yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 05.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy