MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce (Denizcilik İhtisas Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 11.08.2017 tarih ve 2017/384 E-2017/384 D.İş K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi’nce verilen 14.02.2020 tarih ve 2019/1544-2019/1303 sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketten olan alacağı sebebiyle talepleri üzerine Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin (Denizcilik İhtisas Mahkemesi sıfatıyla) 11/08/2017 tarih 2017/384 D.İş E.-2017/384 K. sayılı kararı ile davalı şirkete ait M/W WARDEH isimli geminin TTK'nın 1353/1 maddesi gereğince ihtiyaten haczine karar verildiğini, TTK'nın 1363/1 maddesi gereğince 10.000 SDR karşılığı 49.827,00 TL teminat yatırdıklarını, ihtiyati haciz merasiminin tamamlanması için tahkim yargılaması başlatıldığını, tahkim yargılamasının donatanın iflası sebebiyle sürüncemede kaldığını geminin icra yolu ile satışı için Mersin Liman Başkanlığı tarafından ihale yapıldığını ve satıldığını, gemi üzerinde ipotek ve alacaklar olması sebebiyle müvekkilinin satış bedelinden bir tutar elde etmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek, yatırdıkları teminatın iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, teminatın iadesi koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davacının talebinin reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Adana Bölge Adliye Mahkemesince, mahkeme hükmünün 341/1 maddesi dikkate alındığında istinafı kabil bir karar olmadığı gerekçesi ile HMK'nın 341/1 ve 352/1 maddeleri gereğince istinaf başvurusunun usulden reddine kesin olarak karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14.02.2020 tarihli ek karar ile, 6100 sayılı HMK'nın 362/1-f maddesi gereğince ihtiyati haciz ile ilgili verilen Daire kararının kesin nitelikte olup, temyizi kabil kararlardan olmadığı gerekçesi ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
Ek kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan kararın 6100 sayılı HMK’nın 362/1-f md. gereğince temyiz kabiliyetinin bulunmamasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK'nın 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK'nın 372 maddesi gereğince dava dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne ve karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy