(6100 S. K. m. 353, 369)
Dava ve Karar: Taraflar arasında görülen davada Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 18.04.2019 tarih ve 2016/756 E- 2019/330 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 20.02.2020 tarih ve 2020/64 E- 2020/268 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle
dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasında 24.07.2006 tarihinde işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığını, ...'nin 30.10.2009 tarihinde imzalanan hisse satış sözleşmesi ile özelleştirildiğini, Aksaray İlinin 31.10.2015 tarihinden itibaren ...'ne bağlandığını, bu devir işlemi neticesinde devir tarihinden öncesinden gelen tüm alacakların üzerindeki tasarruf haklarının MEDAŞ'a geçtiğini, 31.12.2014 tarihinden önce Aksaray İlinde bulunan 11 belediyeye elektrik satışından doğan 931.648,69 TL tutarındaki alacağın 2005 hesap döneminden günümüze kadar ilgili belediyelerden tahsil edilemediğini, 5272 sayılı Belediye Kanunu'nun 5335 sayılı Kanunun ilgili maddesi uyarınca MEDAŞ'ın 11 adet belediyeden olan 931.648,69 TL alacağının belediyelerin Hazine'den olan alacakları ile mahsup edilip belediye alacaklarından kesinti yapılmak sureti ile davalı TEDAŞ'a ödendiğini, söz konusu tutarın müvekkili şirket hesaplarına aktarılması için yazılan 29.04.2013 tarihli yazıya davalı tarafça ret cevabı verildiğini ileri sürererek ret cevabının haksızlığı ve ret işleminin hukuka aykırı olduğunun tespiti ile muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, tespit davası açılabilmesi için tarafların öne sürdüğü hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığının hemen tespitinde hukuki yararın bulunması gerektiğini, eda davasının açılmasının mümkün olduğu halde tespit davasının açılmasında hukuki yararın bulunmadığından davanın usulden reddine, esasa ilişkin olarak da devre esas alınan bilançonun düzenlenmesi sonucu geçmişe yönelik alacaklar kesinleştiğinden davacının müvekkilinden alacak talep edemeyeceğini, belediye alacaklarının müvekkiline devredilen alacaklar olduğunu, davacı tarafça 120 alacaklar hesabında tutulması gerekirken farklı bir hesapta tutulmasının davacının hatası ve ihmalinden kaynaklandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, Kayseri ilinde bulunan 11 belediyeden olan 931.648,69 TL elektrik satış bedeli alacağının, bu belediyelerin Hazine'den olan alacaklarından mahsup edilip belediye alacaklarından kesinti yapılmak sureti ile davalı TEDAŞ'a ödendiği konusunda ihtilaf bulunmadığı, davacı vekilinin söz konusu tutarın müvekkili şirket hesaplarına aktarılması için yazılan 29.04.2013 tarihli yazıya davalı tarafça ret cevabı verildiğini belirterek verilen ret cevabının haksızlığı ve ret işleminin hukuka aykırı olduğunun tespiti ile muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep etmiş ise de, davadaki talebin eda davası niteliğinde muarazanın meni davası olmadığı, tespit niteliğinde muarazanın meni davası olduğu, eda davası açılması mümkün hallerde tespit davası açılamayacağından hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.
Karara karşı, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 27.05.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)