MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 07.03.2017 tarih ve 2016/39 E. - 2017/68 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 28.11.2019 tarih ve 2017/2843 E. - 2019/2652 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin yayın hakkı sahibi olduğu 16.05.2012 tarihinde Fenerbahçe-Bursa Spor arasında oynanan maç görüntülerinin davalıya ait internet sitesinde 3 dakika 52 saniye izinsiz yayınlandığını, hak ihlali nedeniyle daha önce dava açtıklarını, anılan davada 5000 USD maddî tazminatın tahsiline karar verildiğini, işbu davada ise saklı tutulan kısma yönelik talepte bulunduklarını ileri sürerek 53.250 USD’nin tecavüzün meydana geldiği 16.05.2012 tarihinden itibaren hesaplanacak devlet bankalarında 1 yıl vadeli ABD doları mevduatına uygulanan en yüksek faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, daha önce açılan İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesi’nin 2012/158 esas- 2013/71 karar sayılı dosyasının Yargıtayca onanarak kesinleştiği ve işbu davada kesin delil niteliğinde bulunduğu, anılan davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulduğu, kesinleşen dosya kapsamında alınmış bilirkişi raporunun gerekçeli ve hüküm kurmaya elverişli bulunduğu, raporda 3 dakika 53 saniye maç yayını nedeniyle dakika bedeli 5.000 USD’den 19.416,67 USD’nin FSEK’de 68. maddesine göre 3 katı olan 58.250,00 USD’nin talep edilebileceğinin bildirildiği, 5.000 USD’nin tahsiline hükmedildiği, bakiye kısmın 53.250 USD olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne 53.250 USD’nin tahsiline karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi ile aynı gerekçe ile davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4.988,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 04.11.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy