MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 14.12.2016 tarih ve 2016/808 E. - 2016/1253 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’nce verilen 09.12.2019 tarih ve 2017/3494 E. - 2019/2686 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
1- Davalı vekili temyiz harç ve giderleri yönünden adli yardım talebinde bulunduğundan öncelikle adli yardım talebi bakımından bir karar vermek gerekmektedir. 6100 sayılı HMK’nin 334. maddesinin 1., 2. ve 3. fıkralarında adli yardımdan yaralanabilecek kişiler sayılmıştır. 1. fıkrada “kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler” ifadesi ile gerçek kişilerden bahsedildiği açık olup, bu fıkra uyarınca yalnızca gerçek kişiler adli yardım talep edebilecektir. 2. fıkrada ise belirli şartlar altında kamuya yararlı dernek ve vakıfların adli yardımdan yararlanabileceği belirtilmiştir. 3. fıkrada ise yine belirli şartlar altında yabancı kişilerin adli yardımdan yararlanabileceği düzenlenmiştir. Şirketler ise anılan Kanun hükmü uyarınca adli yardımdan yararlanabilecek kişilerden sayılmadığı gibi ayrıca davalı vekilince müvekkili şirketin temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığının ispatı için temyiz dilekçesi ekinde müvekkili şirket için verilen 1 yıllık konkordato mühletine ilişkin mahkeme kararı sunulmuş olup, temyiz dilekçesinin verildiği tarihte davalı şirketin konkordato mühleti içerisinde olduğu anlaşılmakla birlikte davalı şirketin konkordato mühleti içerisinde olmasının da adli yardım bakımından bir etkisi bulunmamaktadır. Zira konkordato mühleti içerisinde olan şirketlerin adli yardımdan yararlanabileceğine cevaz veren bir Kanun hükmü bulunmadığı gibi temyiz istemi bakımından yatırılması gereken harç ve sair giderlerin çok cüz’i olduğu gerçeği karşısında, konkordato mühleti içerisinde olsa da bir ticaret şirketinin bu giderleri dahi karşılayamayacak durumda olması makul ve inandırıcı da değildir. Bu halde
davalı vekilinin kanunyoluna ilişkin adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Davalı tarafın kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalı tarafa işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazı reddedildiği taktirde 6100 sayılı HMK’nın 366 maddesi atfı ile 344. maddesi uyarınca gerekli harç ve yargılama giderinin ikmali için ilgili işlemler yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin kanunyoluna ilişkin adli yardım talebinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy